Column

Raoul miste de ‘wow-klik’. Ik voelde een au-klik

Zap

De Nederlandse versie van het programma First Dates levert fijne en soms ongemakkelijke televisie op. Tijdens sommige momenten wil je je tv door elkaar schudden.

Denise en Benjamin in First Dates (BNNVARA)

Ik ben een beetje verliefd op First Dates. Op het eerste gezicht, ook nog. Een jaar of wat geleden stuitte ik op de Britse variant van het programma en zag daar een net wat te veel opgemaakte vrouw van in de twintig. Zo iemand van wie je denkt: jij hebt zo’n hekel aan jezelf dat ik geen hekel meer aan je kan hebben. Haar date kwam niet opdagen, wat ongetwijfeld een truc was van de makers van het datingprogramma, want uiteindelijk kreeg ze iets te drinken van een van de obers. Die bleek wonderwel bij haar te passen. Ze stortte haar hart bij hem uit, ze lachten en uiteindelijk liep het toch niet op liefde uit. Je zag aan haar dat ze dat altijd al had geweten.

First Dates is een ode aan de verlegenheid. Die eigenschap sneeuwt doorgaans onder op televisie, waar een grote mond de eerste stap naar succes is. Maar zet twee verlangende vrijgezellen tegenover elkaar in een restaurant met een camera erbij en ze gaan aan hun haar zitten, achter de menukaart praten, wegkijken en giechelen. Heel veel giechelen.

De liefste giechelaars dinsdagavond waren gamer Benjamin en de zangeres Denise, die ook heel veel van gamen houdt. Over hen dadelijk meer. (Zo gaat het in First Dates ook, er wordt geschakeld tussen verschillende dinerende stelletjes, zodat de spanning er lekker lang in blijft.)

Daarbij is de kijksport om van elk stelletje een favoriet te kiezen én om te voorspellen of ze na de eerste afspraak ook een tweede willen. Of niet. Neem de blik in de ogen van Julie op het moment dat de mooie Yuri haar vertelde dat hij nooit dronk. „Dat is niet per se een dealbreaker…” zei ze dapper in het nagesprek, maar je zag haar in gedachten al kopje onder gaan in een zee van bubbeltjeswater.

Of de 49-jarige Fatima die een vreselijk huwelijk doorstond, twaalf jaar geen man zag en nu zei dat ze nooit meer eenzaam wilde zijn in een relatie. Haar tafelgenoot Raoul zei later dat hij de ‘wow-klik’ miste. Ik voelde een au-klik.

De zeer gesoigneerde twintigers Demy en Mishel leken sprekend op elkaar, maar verschilden van karakter. „Niet vragen wat het is, gewoon proberen”, commandeerde Demy bij het voorgerecht. Even later („gatverdemme, ik heb nog nooit zoiets geproefd”) ging het over waar de smaak van oesters zoal mee te vergelijken was en proestten de jongens het uit.

Bomenverzorger Arie uit Katwijk vond het tricky om buiten Katwijk vis te eten en verlangde bovendien een vrouw uit Katwijk. Hij had eens een vriendin uit Leiden gehad, dat was niet te doen. First Dates koppelde hem aan Leonie uit het naastgelegen Valkenburg. Kat in het bakkie, tot bleek dat zij een paard had. Want Arie had zich óók voorgenomen: nooit een paardenmeisje. Hij legde uit: „Dan lig ik lekker in mijn bed, zondagochtend, dan komt ze boven op me zitten. Dan denk ik: nou leuk. Maar dan zegt zij: nee, want ik moet naar Hans. Het paard.”

Intussen kwam het gesprek tussen Benjamin en Denise maar niet op gang. Zij vond het eten eng en vies, bleef lang op de wc. Hij overwoog een geintje met haar drankje uit te halen, maar deed dat gelukkig niet. Op zulke momenten in First Dates wil je je tv door elkaar schudden en roepen: „GA NOU OVER GAMEN PRATEN!” Dat deden ze uiteindelijk en bij het afscheid gaf Denise Benjamin een kusje op de wang. Hij zei dat hij daar de hele treinreis terug over na zou denken. Ik haalde opgelucht adem. Maar een tweede date is er nog niet van gekomen. Die mensen zijn daar allebei veel te verlegen voor natuurlijk.

Kan BNNVARA niet snel een programma Second Dates beginnen? Desnoods alleen voor Benjamin en Denise.