Recensie

De prachtige, diepe stemmen van Arvo Pärt

De Est Arvo Pärt kan de geest in zijn ban houden met zijn muzikale mysteries. Om hem heen hangt het aureool van een alchemist die wonderbaarlijke mengsels van stemmen brouwt, die een brug slaat tussen het aardse en het hemelse. In het Cello Octet Amsterdam vond Pärt zo’n negen jaar geleden ideale vertolkers voor de ongrijpbare eenvoud van zijn muziek.

Sindsdien schreef hij regelmatig voor die prachtige diepe stemmen, in totaal acht stukken, die nu zijn verzameld op één album. Het is een indrukwekkend weefsel van tonen, een koor van strijkers, de ene keer stijgt een stem er iets bovenuit, maar vaker ontstaat de indruk dat hier één cellist zingt op 32 snaren. Soms vergeet je zelfs om welk instrument het gaat, dan blijft alleen de muziek over, die raadselachtige klanken van Pärt, waarvan de essentie ergens in het niemandsland tussen hemel en aarde zweeft.