Recensie

Erg kluchtige effecten in nieuwe musical Vamos!

Vamos! is een geheel nieuwe Nederlandse musical met zang en dans in Spaanse vakantieclichéstijl.

Vaardig komediespel van Lenette van Dongen, Carolina Dijkhuizen en Cystine Carreon.

Drie vrouwen verlaten huis en haard om in Spanje een bed & breakfast te beginnen – ongeveer net zo onvoorbereid als sommige stellen die zich laten filmen in het populaire tv-programma Ik vertrek. En natuurlijk blijkt het pand dat op hen wacht, een bouwval te zijn. Waarna het drietal in benarde omstandigheden belandt die in deze musical desondanks naar een happy end voeren.

Onder de titel Vamos! schreven Allard Blom (tekst) en Jeroen Sleyfer een geheel nieuwe Nederlandse musical – dat zien we niet vaak meer. Ze introduceren de drie vrouwen met bijbehorende motivatie in een reeks puntige scènetjes en brengen hen vervolgens bij elkaar in het zuid-Spaanse dorp Altea, waar ze zich ruimschoots in zang en dans in Spaanse vakantieclichéstijl werpen.

Aanvankelijk slaan de makers vooral een ironische toon aan, mede dankzij het vaardige komediespel van Lenette van Dongen, Carolina Dijkhuizen en Cystine Carreon die de drie vrouwen volop geloofwaardig weten te maken. Net als Johnny Kraaijkamp die zijn twee mannenrollen een mooi onderscheid geeft.

Maar allengs past de lichtheid van de dialogen niet meer zo goed bij het zwaarder aangezette drama in de zangteksten. En uiteindelijk worden er ook levenslessen getrokken. „We zijn hier niet om hier te zijn”, constateert een van de drie. „We zijn hier om ergens anders niet te zijn”. Ze hebben, kortom, de sores van thuis meegenomen naar Spanje. En twee van de drie gaan hun geluk tenslotte toch weer thuis zoeken.

Op een multifunctioneel draaitoneeltje werd Vamos! met vaart geregisseerd door Martin Michel. Hij liet echter ook een handjevol te kluchtige effecten toe die afbreuk doen aan de charme van de voorstelling. Zoals het kromgetrokken Spaanse wijfje dat het publiek bij de aanvang van de tweede helft aanzet tot het meezingen van Viva Espana. En allemaal tegelijk Olé roepen. Daar is deze musical veel te aardig voor.