Column

Met een Spaans vlaggetje op het shirt in Camp Nou

Honderdduizend lege stoeltjes stonden met hun borst gericht naar het gras in stadion Camp Nou. Ze zwegen in alle talen; geen Catalaans en al helemaal geen Spaans. De stoeltjes weerkaatsten alleen het geluid van het veld tijdens FC Barcelona tegen Las Palmas.

Spelers waren woordelijk te verstaan. De keeper riep ‘dos!’ toen hij een klein muurtje wilde bij een vrije trap en het was ‘rapido, rapido’ als het spel sneller moest. Iedere trap tegen de bal klonk als een droge plof. De tv-verslaggever meende zelfs het geknars van voetbalschoenen te kunnen horen.

Een paar uur voor aanvang wilde het bestuur van FC Barcelona de wedstrijd afgelasten omdat het stemmen in de stad uit de hand liep, maar de voetbalbond eiste dat het duel doorging.

Op straat kermden Catalanen bij het rammen van de wapenstok op hun hoofd en rug. De politie trad hard op tegen stemmers. Het ging in Barcelona over rubberen kogels uit geweren, niet over schoten op doel.

Vanuit Nederland keek Willem van Hanegem als analist naar het competitieduel. Hij vond de wedstrijd in het lege stadion maar een „rare gewaarwording”.

Op de eerste ring van de tribune kon je bij gebrek aan toeschouwers zien hoe gele stoeltjes tussen de blauwe exemplaren een lijfspreuk vormden: Mes que un club. Barcelona is ‘meer dan een club’. De club is een opleidingsinstituut voor talenten, een commercieel bedrijf en hoeder van het gedachtegoed van de afvallige provincie.

Camp Nou was een Catalaans icoon op de omstreden stemdag. Sport en politiek geven elkaar wel vaker een handje; Barcelona koos partij voor hun achterban en stak een middelvinger op naar Madrid.

Het elftal van Las Palmas speelde met een Spaans vlaggetje op het shirt, het moest werken als rode lap voor de ogen van een stier. Er werd gefluisterd dat de spelers van Barcelona een Catalaans vlaggetje in de kraag van hun shirt droegen.

Een clash op het veld bleef uit.

„Als ik Barcelona was zou ik die gasten een draai om de oren geven”, zei Van Hanegem. Hij had aan het zien van een vijandig vlaggetje op andermans borst kennelijk genoeg om de messen te slijpen.

In de tweede helft nam Barcelona afstand van Las Palmas. Het werd 3-0. Het slotapplaus van de ballenjongens klonk als iel handgeklap in een lege schouwburg.

In de studio in Nederland verscheen op het scherm een foto bij een stembureau: een oude vrouw met grijze krullen en gekleed in een roze bodywarmer werd weggesleept door politiemannen met helmen op.

De mond van Willem van Hanegem viel open; hij onthield zich van commentaar. De wedstrijd van de dag vond deze keer niet plaats op het veld in een stadion maar in de straten van Catalonië.

Over de uitslag was niemand het eens.

Wilfried de Jong is schrijver en programmamaker.