Onderwijsstaking

Ik wil geen geld, ik wil dat ouders hun kinderen opvoeden

Donderdag 5 oktober gaan leraren uit het basisonderwijs staken. In de kranten lees ik de oplossing voor de problemen in het basisonderwijs: er moet meer geld bij. Waarom wordt er, als mensen aangeven dat een bepaalde situatie niet (meer) werkt, altijd in geld gedacht? Als leraar in het voortgezet onderwijs klaag ik ook van tijd tot tijd over de gang van zaken in het onderwijs. Maar geld is laatste dat in mij opkomt.

Toen ik leerling was, vergrootte ik mijn kennis op school, terwijl ik thuis waarden en normen leerde. Kwamen mijn waarden en normen niet overeen met die in het onderwijs, dan werd ik zowel door mijn ouders als mijn leraren gecorrigeerd. Tegenwoordig lijken ouders echter te verwachten dat hun kinderen vooral op school worden opgevoed – maar zodra dat hun niet zint, komen ze op school verhaal halen. Daarbij wordt een docent niet alleen met het gedrag van een leerling geconfronteerd, ook kan hij dit gedrag niet bijsturen. Nee, het probleem in het onderwijs is niet van financiële aard, maar heeft alles te maken met opvoeden in de 21ste eeuw.

Maak ouders verantwoordelijk voor het gedrag van hun kinderen. Vertel hun dat ze niet weten waar ze mee bezig zijn, leg de problemen bij hen neer, laat ze maar zweten. Anders leren deze ouders nooit wat ze hun kinderen moeten leren.

Migranten

Ons past nederigheid

In haar column (Stel wel eisen aan migrant, 23/9) schrijft Rosanne Hertzberger: „Zij zouden een strenge leerplicht moeten krijgen, inclusief alle vakken, op eigen niveau, zolang als nodig, met verzuimambtenaren, in staatsinstellingen, met verplichte maatschappelijke stages, een stevig eindexamen en het staatsburgerschap pas helemaal aan het einde van de rit.” Heeft Hertzberger ooit een vluchteling ontmoet? Zelf begeleid ik een groep van twintig mensen. Onder hen bevindt zich een 60-jarige man die aan afschuwelijke pijnen lijdt, het gevolg van oorlogswonden, en die te oud is om nog een nieuwe taal nog te leren. Een 19-jarige, autistische jongen die uitsluitend Arabisch spreekt en nauwelijks naar school is geweest. Een 55-jarige analfabete, depressieve vrouw. Anderen hebben dikwijls even grote maar minder makkelijk te beschrijven problemen. Hertzberger zou zich moeten bedenken dat vluchtelingen radeloze mensen zijn. We kunnen ze proberen te helpen of niet. Helpen we hen echter, dan moeten we dat doen met alle nederigheid die bij onze bevoorrechte positie past.

genderneutraal?

Vrouw of niet-vrouw

Het is een kwestie van definiëring. Kort na de geboorte kan worden vastgesteld of de boreling de potentie heeft om kinderen te baren. Zo ja, dan noemen we het wezen ‘vrouw’. Zo niet: ‘niet-vrouw’ en desgewenst ‘man’. Vroeger sprak men van ‘hermafrodiet’ indien het wezen met zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtsorganen geboren was. Ook hier: kan het kinderen baren? Zo ja: ‘vrouw’, zo nee: ‘niet-vrouw’ of ‘man’. (Ik adviseer wc-deuren te voorzien van de eenvoudige codes V en NV.)