Uitbundige mode als daad van verzet tijdens modeweek Milaan

Mode Het enorme succes van Gucci laat zijn sporen na in Milaan: zelfs Max Mara zette het logo op kledingstukken.

De show van Prada tijdens de modeweek in Milaan.

‘Creëren als daad van verzet.” Dat was Gucci’s boodschap bij de show van de collectie voor voorjaar 2018. Het was vorige week de eerste belangrijke show van de modeweek van Milaan. Officieel heet die vrouwenmodeweek, maar Gucci’s creatief directeur Alessandro Michele laat in dezelfde show ook zijn mannencollectie zien, en hij is niet de enige; ook Missoni, Bottega Veneta en Jil Sander hadden gemengde shows.

In zijn shows en advertenties predikt Michele diversiteit, gendervrijheid, individualiteit. Maar zijn uitbundige mode is zo herkenbaar, dat die van iedere drager op de eerste plaats een Gucci-adept maakt. Een paar met parels en een logo versierde loafers is eigenlijk al genoeg om een heel uiterlijk te Guccify’en, om een woord te gebruiken dat in de vorige show op een T-shirt stond – ironie is Michele niet helemaal vreemd.

De kritiek op Gucci is echter vooral dat de collecties weinig van elkaar verschillen; steeds weer die mix van invloeden uit de jaren zeventig en tachtig, sportkleding, historische kostuums en verkleedkiststukken. Altijd wilde brillen, vrouwelijke mannen, borduursels, nerdy styling, tulbanden, logo’s. Op dat commentaar richt Micheles verzet zich. „Weigeren om de bladzijde om te slaan, en stug doorgaan met een narratief dat samenkomt in een mooie show”, aldus het persbericht, dat Camus en Heidegger erbij haalde om naar dat punt toe te werken.

De modeshow van Gucci.

#gucci's #moreismoreshow

A post shared by Milou van Rossum (@milouvanrossum) on

En dus trok in Gucci’s eigen showruimte – die was aangekleed met van de Romeinse filmstudio Cinecittà geleende mummies, boeddha’s, Romeinse en Egyptische beelden en zelfs ruïnes – de inmiddels bekende parade voorbij van excentrieke types. De details waren door het discolicht niet goed te onderscheiden – Michele wilde dat het om de „ervaring” ging.

Nog altijd gigantisch succes

Er is nog een reden om de koers niet te veranderen: het gigantische succes ervan. In een tijd dat veel ook grote modenamen het moeilijk hebben, steeg de omzet van Gucci de eerste helft van dit jaar met 43 procent. Het merk is sinds een jaar gevestigd op een enorme campus aan de rand van Milaan, de Gucci Hub.

Photo by Valerio Mezzanotti for the New York Times

Assignment ID: 30207662A

Links: Gucci. Rechts: Jil Sander

In de showroom op de Hub bleek later dat Michele toch een stap had gezet: naast zeer uitgesproken kledingstukken – waarvan speelse, op de stijl van Elton John geïnspireerde outfits het hoogtepunt waren – was voor het eerst ook ruimte voor ingetogener dingen, zoals pakken zónder borduursels.

Het succes van Gucci laat uiteraard sporen na. Zelfs Max Mara en het jongere zusje Sportmax hadden dit seizoen kledingstukken met logoprints of de merknaam erop, terwijl die modieuze, maar verder niet trendy merken nou niet direct een publiek lijken te hebben dat daarop zit te wachten. Bij Prada dook de naam groot in stripletters op op tassen. Cartoons en strips waren overal in de show: de muren waren bedekt met werk van vrouwelijke cartoonisten en striptekenaars, op sommige kledingstukken leken complete strips te zijn afgebeeld.

Links: Bottega Veneta. Rechts: Prada

Maar dit was geen lollige collectie – Miuccia Prada wilde een strijdbare vrouw tonen, „omdat er nog steeds zoveel tegen ons is”. Kledingstukken hadden vaak een militaire snit en waren versierd met spinnen, op veel jassen waren grove, zwarte trompe-l’oeils van vouwen en kreuken gedrukt. Als tegenhanger waren er brassières en wijde jurken van brokaat die over overhemden en broeken werden gedragen. Feminisme is een populair thema in de mode; denk aan de T-shirts met ‘We should all be feminists’ waar Dior vorig jaar mee kwam. Prada is een van de weinigen die het overtuigend weet te brengen.

Sinds de moord op broer Gianni heeft Donatella Versace met meer en minder succes haar eigen stempel op het huis gedrukt. Twintig jaar na zijn dood durfde ze het aan letterlijk terug te grijpen op zijn beroemdste werk: de mode die hij in de eerste helft van de jaren negentig maakte, en die bij de nieuwe generatie weer enorm in trek is. Het was er allemaal: de broeken met de barokke shawlprints, het dessin met Warhols Marilyns, het zwarte leer met gouden stuks en, op het eind van de show – waarvoor de Nederlandse pers niet was uitgenodigd – vijf supermodellen van toen, onder wie Carla Bruni-Sarkozy en Cindy Crawford, in jurken van goudkleurige metalen ringetjes met flinke splitten.

Ook Angela Missoni staat twintig jaar aan het hoofd van haar familiebedrijf. Maar de show (die buiten werd gehouden, met enorme kleurige Missoni-sjaals als dak boven het publiek) werd niet de triomf die hij had moeten worden. Transparante kleding was een trend in Milaan, maar de doorzichtige, pastelkleurige gebreide jurken van Missoni deden eerder armoedig dan sensueel aan, zeker in vergelijking met de vrolijk gekleurde truien en gebreide overhemden en jeansjacks die Missoni voor mannen liet zien.

Topmodellen bij Versace. Vanaf links: Carla Bruni, Claudia Schiffer, Naomi Campbell, Cindy Crawford en Helena Christensen. Foto Miguel Medina/AFP

De collectie van Bottega Veneta viel vooral op door de comfortabele snit (blousons voor beide seksen, rechte knielange rokken voor vrouwen, losse broeken voor mannen) en de bijzondere, fraaie kleurencombinaties: denk een bruine regenjas met een legergroen shirt, een koraalkleurige broek en roze schoenen.

Bij Jil Sander debuteerde het Britse echtpaar Lucie en Luke Meier als hoofdontwerpers. Pakken, overhemden en jassen voor vrouwen hadden de van het huis bekende smalle schouders en kleine kraag. Eigen waren wijde, hier en daar bijna ascetische lange jurken, vaak wit, soms versierd met macramé. Voor mannen waren er lange hemden en wijde parka’s over lange broek en sandalen, soms ook met macramé-accent. Een even zeldzaam als welkom moment van rust in een modeweek vol kleur, decoratie en dessins, en een belofte voor de toekomst.