Winston Peters, leider New Zealand First Party

Drinkebroer die vreest dat Nieuw-Zeeland een kolonie van Azië wordt

Foto AP

‘Een onbetrouwbare populist’, zo omschrijft de Britse krant The Guardian Winston Peters, leider van New Zealand First en een spil in de te vormen coalitie in Nieuw-Zeeland. Zowel de regerende National Party als de Labour Party kan na de verkiezingen niet om Peters heen om een regering te vormen.

Peters, geboren in 1945 en zoon van een Maori-vader en een Schotse moeder, weet met zijn veertig jaar ervaring in de politiek het spel uitstekend te spelen. Voorlopig houdt hij zijn kaarten tegen de borst.

In de jaren zeventig was Peters woordvoerder voor ‘Maori-zaken’ voor de National Party en in 1991 minister voor die partij met die portefeuille. Twee jaar later was hij betrokken bij de oprichting van New Zealand First. Hij vond dat er een partij tegen immigratie uit Azië moest komen. Toen hij in 1996 gesprekken voerde voor coalitie tussen de National Party en New Zealand First, was een belangrijke eis dat premier Jim Bolger hem geen racist meer zou noemen. Glazen whisky deden de strijd tussen de twee verstommen, aldus de New Zealand Herald.

Peters vrees dat Nieuw-Zeeland „een kolonie van Azië” wordt is alleen maar groter geworden. Hij vindt dat je niet meer door Auckland kan lopen zonder je in een ander land te wanen.

Peters is voor de media een aantrekkelijk figuur, mede dankzij ferme uitspraken. Vorige week omschreef hij David Seymour, de leider van de ACT-partij, voor 1News nog als een „slecht gefokte hond die tegen alles blaft wat voorbijkomt”. Peters is een politicus die zegt wat hij denkt. Zelf zegt hij hierover: „Ik krijg krediet omdat ik opkom voor datgene waar ik in geloof.”

Waarom de Nieuw-Zeelandse media zoveel interesse in Peters hebben, werd in 2008 omschreven door The Dominion Post. De politieke rol van Peters leek uitgespeeld omdat er een schandaal was rondom onduidelijk gespendeerde donaties aan zijn partij. The Dominion Post legde uit dat hij altijd iemand bleef om rekening mee te houden, juist door zijn onvoorspelbaarheid. Daardoor zullen de media hem niet negeren: hij trekt ze aan „zoals motten op een vlam afvliegen”.

Begin oktober wordt duidelijk wie met Winston Peters in zee gaat. De New Zealand Herald had al wel een vermoeden: degene met wie het het beste whisky drinken is.