NRC checkt: ‘Er zijn amper vrouwelijke wildplassers’

Dat schreef onder meer de NOS.

Urinoirs op het Museumplein in Amsterdam. Bij deze gelegenheid - de Europa League-finale van Ajax eind mei - stonden er ook wc's voor vrouwen. Foto Koen van Weel/ANP

De aanleiding

September is dit jaar de maand van de wildplassende vrouw. Geerte Piening vocht een boete aan die zij kreeg omdat zij na een avondje dansen in Amsterdam besloot op straat te plassen. Pienings punt: vrouwen kúnnen bijna nergens plassen, midden in de nacht, voor mannen zijn die gelegenheden er wel. Ze had geen andere keuze en hoefde de boete daarom niet te betalen, vond Piening.

De zaak kwam 18 september voor de rechter, die de boete niet wilde kwijtschelden. Kantonrechter Carl von Meyenfeldt zei dat ze ook naar een plaskrul voor mannen had kunnen gaan.

Om aandacht te vragen voor het gebrek aan plasplekken voor vrouwen, organiseerde de actiegroep Zeikwijven! na die uitspraak een protest. Honderden mensen verzamelden zich bij plaskrullen om te laten zien dat die voor vrouwen niet gemakkelijk te gebruiken is.

Tijdens de uitspraak maakte de rechter nog een interessante opmerking. Von Meyenfeldt vertelde dat hij in zijn loopbaan pas twee keer eerder een wildplassende vrouw als verdachte had gehad, tegenover heel veel mannen. Wellicht zijn er daarom meer zoveel openbare mannentoiletten, speculeerde hij. De NOS vatte zijn opmerkingen in een artikel samen als: „Er zijn amper vrouwelijke wildplassers.” Zijn zij inderdaad een zeldzaamheid?

Waar is het op gebaseerd?

De rechter verwees naar de mensen die hij in de rechtszaal had gezien. Slechts twee vrouwen en verder alleen maar mannen, zei hij. Maar de rechter ziet natuurlijk alleen de mensen die hun boete aanvechten, en dat doet lang niet iedereen.

En, klopt het?

In heel Nederland hebben in 2016 370 vrouwen een boete (van 140 euro) gekregen voor plassen in het wild. Het Centraal Justitieel Incassobureau (CJIB) houdt die cijfers bij. Dit is de top 5 van plaatsen waar in 2016 de meeste vrouwen wildplasten:

1. In Den Haag werden 59 vrouwen betrapt terwijl zij hun blaas leegden op straat. 1.639 mannen kregen daar ook een boete voor wildplassen.

2. Amsterdam volgt met enige afstand, met wildplasboetes voor 48 vrouwen en 2.357 mannen.

3. In Rotterdam kregen 39 vrouwen en 1.245 mannen een boete.

4. In Utrecht lieten 16 vrouwen hun broek zakken op straat, daar tegenover stonden 634 plassende mannen.

5. Hilversum heeft een bovengemiddeld hoog percentage plassende vrouwen: ongeveer veertien procent van het geheel. In 2016 kregen 15 vrouwen en 108 mannen een boete.

In totaal werden in 2016 16.026 mensen beboet voor wildplassen. Vrouwen maakten van dat geheel 2.3 procent uit.

Wilplassers zijn door het CJIB geregistreerd onder ‘feitcode 185’: „binnen de bebouwde kom zijn natuurlijke behoefte doen buiten daarvoor bestemde plaatsen”.

Wildplassen is buiten de bebouwde kom vaak niet strafbaar, dat is afhankelijk van de plaatselijke verordeningen.

Conclusie

De rechter in de wildplaszaak zei dat hij weinig wildplassende vrouwen in de rechtszaal had gezien. „Er zijn amper wildplassende vrouwen”, citeerde de NOS hem.

Er werden in 2016 370 vrouwen betrapt terwijl zij hun behoeft deden op straat – gemiddeld iets meer dan één per dag dus. Ze maken 2,3 procent uit van het totaal aan beboete mensen. Amper betekent ‘bijna niet’. We beoordelen de stelling als grotendeels onwaar.

Niemand kijkt op of om van een wildplassende man. Maar van vrouwen wordt het niet geaccepteerd. Die moeten in de rij. Onrechtvaardig, vinden Bahareh Goodarzi en Naomi Donner.