Recensie

Mindfulness is geen pretje

Documentaire

‘Walk With Me’ gaat over de kloosterorde van mindfulness-icoon Thich Nhat Hanh. Voor de bezoekers van zijn klooster een spoedcursus hier-en-nu-leven, voor zijn monniken vaak langdurige verveling.

Het kloosterleven oogt somber in documentaire Walk With Me.

Tegen de documentaire Walk With Me valt eigenlijk niet op te recenseren. Wat als hij saai is? Hij wil saai zijn. Althans: als ik dat zo ervaar, ontbreekt het me aan ‘mindfulness’.

Walk With Me gaat over de kloosterorde van een mindfulness-icoon: de 90-jarige zenboeddhist Thich Nhat Hanh, ooit door Martin Luther King voorgedragen voor de Nobelprijs vanwege zijn pacifistisch activisme in Vietnam. Eenmaal verbannen, schreef hij verlichtingsboeken en stichtte Plum Village, een klooster in de Dordogne dat tot epicentrum van mindfulness-cultuur uitgroeide. In de zomer mengen busladingen retraite-gangers zich onder zijn monniken voor een spoedcursus in het hier-en-nu-leven. Ze mediteren dan. Luisteren met geloken ogen naar muziek. Halen dankbaar adem. Wandelen extra traag. Drinken thee uit piepkleine kopjes.

Als purist kan je zeggen dat zenboeddhisme zo tot lifestyle verwatert, maar Thich Nhat Hanh is juist zo’n vernieuwer omdat hij de poorten van het klooster openzet. In Walk With Me verkeren we daar drie kwartier en gaan dan met monniken op familiebezoek in de Verenigde Staten. Alles verloopt harmonieus, met glimlach en knuffels, lyrische natuurbeelden en Benedict Cumberbatch die sonoor zen-wijsheden voorleest.

Walk With Me – de titel zegt het al – kan je als wervingsfolder zien. Maar hij verdoezelt niet dat echte mindfulness geen sinecure is. Het kloosterleven oogt somber, met matte herfstzon, druilregen en grauw eten. Voor bezoekers is het opwindend om hier even dichtbij de leraar te zijn, glimlacht een monnik. Wij vervelen ons vaak stierlijk. Hij lijdt blijmoedig: de enige weg naar verlichting.