Recensie

Toonladders trillen op emoties tijdens TodaysArt in Den Haag

Festival Ruimte voor reflectie en context maken TodaysArt relevant. Niet technologie stond centraal dit jaar centraal, maar de manier waarop het ons leven binnendringt.

Sote en Tarik Barri tijdens TodaysArt 2017. Foto Stephan C. Kaffa

Festivaldirecteur Olof van Winden loopt rond met een van de ‘wifibles’ door de foyer van de Koninklijke Schouwburg in Den Haag. Als je inlogt op de wifi hotspot op zijn arm, zie je beelden die kunstenaar Aram Bartholl maakte van de bezoekers van TodaysArt. Niet de technologie zelf staat dit jaar centraal op het multidisciplinaire festival voor kunst en tech, maar de manier waarop het ons leven binnendringt.

De openingsvoorstelling ‘Sacred Horror’ van de Iraanse componist Ata ‘Sote’ Ebtekar en kunstenaar Tarik Barri verbeeldt dat als geen ander. Ingetogen akoestisch getokkel op de santoor (een snaarinstrument uit India) en de setar (een kleine gitaar) klinkt weemoedig. Naarmate Sote zijn elektronica moduleert en opschroeft, veranderen Barri’s beelden van een sierlijke oosters mozaïek in grofkorrelige pixelpatronen. Het beeld gaat naar zwart-wit als er een baslijn bijkomt. Het volume gaat met iedere dreun omhoog terwijl de beelden rood kleuren als een vlammenzee. De wereld gaat kapot, lijkt de boodschap.

‘Vocalloid’ Hatsune Miku

Het Japanse 3D-animatiekarakter Hatsune Miku is een in Azië grenzeloos populaire popster. Foto Crypton Future Media

Zaterdag weet Laurel Halo de zaal te bedwelmen met niet meer dan een paar analoge effecten, wat apparaten en haar stem. Al neigt haar laatste album naar pop, live laat ze zien dat ze vooreerst geluidskunstenaar is. Ze vertolkt meerdere karakters en zingt zelfs een vraaggesprek tussen haar eigen stem en lage echo’s van haar stem, samen klinkt het als een kibbelend stel. Halo heeft ook de voorstelling rond ‘vocalloid’ Hatsune Miku mee-ontwikkeld, een Japans 3D-animatiekarakter dat een van de stemmen is in een muzieksoftwareprogramma. In Azië is Miku grenzeloos populair. De documentaire, video-installatie en concert ineen is mierzoet en komisch.

De clubnacht moet vrijdag deels worden afgeblazen als een monitorspeaker in brand vliegt. Zaterdag is wel een succes dankzij het Rotterdamse label Clone dat de Fin Aleksi Perala, bekend van zijn toonladders die meetrillen met menselijke emoties, heeft uitgenodigd. Met zijn trippy techno tilt hij bezoekers op naar een andere wereld. Legowelt maakt daarna psychedelische synthesizerkunst die ontzettend dansbaar is. Al zijn er qua techniek (geluid te hard) en voorzieningen (geen kluisjes) verbeterpunten, de reflectie en context die TodaysArt biedt is zeldzaam in Nederland en dat maakt het festival zo relevant.