Brieven

Waterkrachtcentrales

Dammen eten letterlijk de kust op

Wereldwijd zijn er nog nauwelijks rivieren zónder dammen. In 2014 meldde het Wereld Natuur Fonds al dat vrijstromende rivieren in de volgende eeuwen niet meer bestaan. Mijn wenkbrauwen gingen dan ook omhoog toen ik in NRC las dat Nederlandse onderzoekers 9.000 plekken in kaart hebben gebracht waar nog waterkrachtcentrales kunnen komen (Er kan nog veel meer energie uit water gewonnen worden, 20/9). Ja, zo wordt het alarmerende rapport van het Wereld Natuur Fonds nog eerder bewaarheid!

Volgens de Utrechtse onderzoekers is de capaciteit in Europa en VS zo langzamerhand wel benut. Me dunkt, trekvissen zoals zalm en steur zijn uit bijna alle Europese rivieren verdwenen. Dammen snijden rivieren in stukjes waardoor aaneengesloten ecosystemen versnipperd worden.

Dammen kunnen letterlijk de kust opeten. Het bekendste voorbeeld is de Mekong-delta in Zuidoost-Azië. Hierdoor verdwijnt de natuurlijke bescherming tegen de zee, mangroven en duinen. In veel gebieden maken dammen mens en natuur juist kwetsbaarder voor klimaatverandering. We hebben een dure les geleerd en gelukkig worden er inmiddels steeds meer dammen afgebroken. Ik roep Nederlandse wetenschappers op om niet te onderzoeken waar nog waterkrachtcentrales kunnen worden gebouwd, maar om een bijdrage te leveren aan toekomstbestendige bronnen van hernieuwbare elektriciteit.


Hoofd Zoetwaterprogramma WNF