Recensie

Seat Ibiza heeft nu ook een gave jas

Seat was er altijd voor de brute kracht. Maar de Seat Ibiza ziet er ook mooi uit, vindt .

Foto Peter de Krom

Eerst denk ik dat ze de verkeerde Seat voor me hebben klaargezet. Ik had er een gereserveerd met een bescheiden motor, ik wilde de Ibiza die gewone Seat-mensen kopen. Wat mij in de garage van de importeur wordt toegewezen is een model met de lettercode FR op de kofferbak, het logo voor de snelle jongens van het huis. Ik zie sportvelgen en een dubbele uitlaat, of ten minste de verchroomde sierlijsten die de indruk moeten wekken dat er twee pijpen zitten. Dan de kleur: Desire Red. Hoho, Seat, zo hadden we het niet afgesproken.

Neenee, corrigeert de Pon-medewerker, dit ís een gewone. Hij heeft een driecilinder turbo met 95 pk, de op een na lichtste krachtbron in het aanbod. FR, wordt mij uitgelegd, staat bij Seat niet uitsluitend meer voor brute kracht. Het slaat nu ook op het stylingpakket dat voor een beetje meer geld je spaar-Ibiza als FR vermomt. Prijsbewust Nederland zal in de wolken zijn, want niemand ziet het budgetschaap onder de wolfskleren.

Mijn Ibiza is naast nep-FR een rasechte Business Intense-uitvoering, vernoemd naar een tweede optiepakket dat even weinig met zakendoen te maken heeft als de FR-franje met scheuren. Doe er je voordeel mee: navigatiesysteem, achteruitrijcamera, parkeersensoren, een adaptive cruise control die automatisch remt voor tragere voorgangers.

De Ibiza biedt onvoorstelbaar veel voor nog geen 22 mille. Een infotainmentsysteem met navigatie en bluetooth. Elektronische airco met gescheiden temperatuurregeling voor bestuurder en passagier. Een stuur met knopjes voor van alles. Een boordcomputerdisplay tussen toerenteller en snelheidsmeter. Elektrische ramen en spiegels. Stoelen met een vrolijk blokmotiefje. Instelbare ‘rijstijlprofielen’ met de settings Eco, Normal, Sport en Individual. Net als echte Volkswagens, want uiteindelijk is dit niks anders dan een Spaanse VW Polo.

Prijsoorlogje

Hij bevestigt de indruk dat Seat-eigenaar VW een stiekem prijsoorlogje voert. Vroeger was Seat met Skoda de Ryanair-divisie van de firma, nu zijn ook steeds meer echte Volkswagens frappant beschaafd geprijsd. De Volkswagen Arteon, in de hiërarchie een auto boven de Passat, vond ik al erg betaalbaar, en ik lees dat de nieuwe Volkswagen Polo goedkoper wordt dan zijn voorganger.

Waarom doen ze dat, als mijn vermoeden klopt? Ik gok dat het concern probeert de verkoopvolumes op te drijven om de financiële klappen op te vangen van én een sjoemeldieselschandaal én de kostbare investeringen in elektrische modellen. Dat mes snijdt aan twee kanten: je bouwt kapitaal op en je creëert langetermijninkomsten. Aan het onderhoud van benzines en diesels verdienen dealers namelijk geld; elektrische auto’s mankeert nooit wat. Hoe langer auto’s met verbrandingsmotor rondrijden, hoe meer de VW-dealers op termijn aan beurten terugverdienen wat ze nu aan marges prijsgeven. Tegen de tijd dat VW klaar is voor de strijd met Tesla zijn we jaren verder.

En dan: zo’n Seatje zet je tegenwoordig in elkaar voor bijna niks. Het is een bouwpakket van VW-onderdelen. Seat hoefde weinig meer te doen dan het een eigen jasje aan te trekken, dat zit als gegoten. Zeg gerust jas, hij is best fors geworden. Als model in het B-segment van kleine hatchbacks is de Ibiza traditioneel één maat kleiner dan auto’s in de Golf-klasse, maar met een lengte van vier meter vijf hij is inmiddels langer dan een Golf van twintig jaar geleden. Voor een Ibiza is de kofferruimte van 355 liter vorstelijk. Achterin is hij ruim zat voor twee volwassenen. Hij is ontzettend breed, dat helpt.

Ook aan comfort en rijgedrag is alle kleinheid vreemd. Bij 110 draait het turbomotortje in de hoogste, vijfde versnelling 2.500 toeren. Dat doet het haast onhoorbaar bij het bijna dieselachtige verbruik van 1 op 21. Het is nauwelijks te geloven dat de auto echt ‘maar’ 95 pk levert, zo kwiek is hij. De turbo-trekkracht van de Fake Racer blijkt, zij het met mate, Fucking Real. Een meevaller voor wie zich over zijn ruige camouflagepak een beetje lullig voelde. Zijn prestaties dissoneren tenminste niet lachwekkend met de buitenkant.

Een mening hebben over de Ibiza is onmogelijk. Het ontwerp doet geen pijn, het rijgedrag is foutloos, hij stoort niet, hij prikkelt niet. Maar zijn deugden geven te denken over zijn plaats in de wereld. In zijn aseksuele voorbeeldigheid is hij de bom onder de klassenpiramide. Een Golf van 40.000 euro is niet veel groter of comfortabeler – en zeker niet zuiniger. De auto gaat de weg van de cd-speler en de pc – massawaar, geen cent meer waard, de grote uitverkoop.