Robin zocht zijn moeder

Opnieuw Fotograaf Ad Nuis en auteur Arthur van den Boogaard maken een foto ‘opnieuw’ en belichten de tijd ertussen. Tandarts Robin Plasman (64) zat herfst 1957 samen met broer Peter Plasman (65, strafrechtadvocaat) aan het water in het Musispark in Arnhem.

 
Ad Nuis

„Onze moeder Bep maakte de foto. Ze was een gedreven amateurfotograaf, net als ik nu. Geboren op Java, Nederlandse ouders, was zij daar actief in het verzet. Ze belandde in een Jappen-gevangenis; ervaringen die haar voor altijd tekenden. Na de oorlog verliet ze haar eerste man, een plantage-houder. Ze belandde in Nederland met onze vader, beroepsmilitair. Luxe in de warmte verruild voor een driekamerflatje in Roermond in de herfst: de liefde was dus groot.

Als snel waren Peter en ik er. Vader’s overplaatsing bracht ons in Arnhem: de eerste van vele. Wij verhuisden vaak: binnen Nederland, maar ook naar Suriname en Duitsland. Spannend, maar net als het wende, vertrokken we weer. Onze ouders scheidden snel. In de periode daarvoor was onze moeder al vaak weg. Peter en ik zaten nog een tijd samen op kostschool. Tot in onze studententijd waren we altijd samen, hoewel met een eigen vriendenkring.

In Arnhem was dat nog anders: twee broers, Peter de oudste, waar ik tegenop keek, samen in een rustige omgeving. Hij ziet op de foto blanco jongetjes, die geen idee hadden wat hen ging overkomen. Ik zie vooral de compositie, moeder’s fotografische blik, en toch ook het lot van de tweede generatie: getekend door een oorlog waarover nauwelijks werd gesproken. Overigens zonder dat ik mij ooit slachtoffer heb gevoeld, net zomin als Peter. Het leven diende zich aan, het overkwam ons. Over vroeger praten we nu ook alleen in groepsverband, nooit met elkaar. Het is zoals Peter’s credo luidt: het verleden heeft één belangrijke eigenschap: dat het gebeurd is.”

Zelf een foto insturen? Mail: opnieuweenfoto@gmail.com. Nuis en Van den Boogaard nemen contact op als uw foto ‘opnieuw’ wordt gemaakt.