Column

Niet alle Marokkaanse spelers zijn zo beleefd als Nouri

Zap

‘Ajouad: kaaskop of mocro?’ is goede, open tv. Presentator El-Miloudi vraagt zich af waarom Ajax-rolmodel Abdelhak Nouri een uitzondering is onder voetballers met Marokkaanse wortels.

Ajaxspeler Abdelhak Nouri in ‘Ajouad: kaaskop of mocro?’

‘Vandaag een jaar geleden.’ Met die tekst verspreidde Ajax donderdagochtend een filmpje via sociale media. Het was een clipje van de debuutwedstrijd van Abdelhak Nouri in het eerste elftal, in een bekerwedstrijd tegen Willem II. We zien de aanloop tot het eerste doelpunt van Nouri. Ajax krijgt een vrije trap en een tussenshot toont de vragende blik van de jonge debutant in de richting van ploeggenoot Lasse Schöne. Zijn lippen vormen het woord ‘alsjeblieft’.

Een paar uur later meldde de NOS dat donderdagavond in Ajouad: kaaskop of mocro? ‘het laatste interview’ te zien zou zijn dat Nouri gaf voor hij werd getroffen door een hartstilstand en blijvende hersenschade opliep. Die aankondiging was een beetje overdreven. Niet alleen werd Nouri later, tijdens zijn laatste trainingskamp, nog geïnterviewd door onder andere Het Parool, ook figureerde hij in vlogs die zijn club verspreidde. Het ‘laatste interview’ blijkt een relatief kort gesprek waarin Nouri vertelt wat inmiddels iedereen van hem weet: het belang van zijn opvoeding en hoe hij voor de zekerheid ook zijn vader meeneemt als hij met vrienden op vakantie gaat.

De ketelmuziek vooraf doet het programma onrecht, want Ajouad: kaaskop of mocro? (KRO-NCRV) is goede, open tv. Programmamaker Ajouad El Miloudi onderzoekt zijn eigen dubbele achtergrond. De aflevering donderdagavond (de derde van het tweede seizoen) behandelde de Marokkaanse mentaliteit aan de hand van de vraag waarom er veel talentvolle jonge voetballers zijn met Marokkaanse wortels, maar er zo weinig de echte top halen. Het leverde gesprekken op waarin de generalisaties over eergevoel, opvliegendheid en autoriteitsproblemen in het rond vlogen, maar nu eens niet als middel om anderen in de hoek te duwen. Je ziet niet vaak een programma waarin de (voor)oordelen in de wij-vorm worden uitgesproken.

‘Ze luisteren voor geen meter’

AZ-voetballer Iliass Bel Hassani dolt met de presentator op het trainingsveld. Ze lachen om ‘Hollandse jongen’ Robin van Persie (“die is vaker in Marokko dan jij en ik!” zegt El Miloudi). Bel Hassani zegt dat Marokkaanse jongens nog wel kritiek kunnen verdragen in een persoonlijk gesprek, maar niet in een groep (zoals op een voetbaltraining doorlopend gebeurt). Dat vertelt ook trainer Gertjan Verbeek, die vervolgens van de presentator de vraag krijgt of ze goed zijn in sorry zeggen. „Nee”, zegt Verbeek gedecideerd. „Dat doen ze niet.” In de kickboksschool van Rachid Belaini schrikt El Miloudi zich een hoedje van de strenge manier waarop de voormalige kampioen een binnenkomende jongen sommeert zijn petje af te doen. Belaini: „Ze luisteren echt voor geen meter, die jongens. Je moet ze heropvoeden.”

Uiteindelijk gaat het hier natuurlijk niet om voetbal – hoe hoog de nood in het Nederlands elftal ook is. Wat gezegd werd in Kaaskop of mocro?, geldt ook voor de positie van een groep jongens in de samenleving. Wat gaat helpen? De discipline van de trainers of de softere gedachten van El Miloudi, die hoopt dat meer openheid over gevoelens volgende generaties zal helpen hun temperament in toom te houden?

In elk geval is Kaaskop of mocro? een stap in een gesprek. Na de aftiteling voerde El Miloudi dat gesprek verder in veertig minuten aftertalk op de site van de omroep. Dat leverde een tiental kijkersvragen op en een opmerkelijke uitspraak: oud-profvoetballer Youssef El Akchaoui hoorde van een technisch directeur van een profclub (hij zei niet welke) dat deze „liever geen Marokkaanse spelers” heeft.

Behalve, denk je, als ze hem heel lief aankijken en ‘alsjeblieft’ zeggen.