Een interieur met neptaartjes en kunstbloemen

Thijs Wolzak fotografeert elke week een bijzonder interieur.

Roomwit Een donker hol was het, toen Riet Karman (74) dit huis in Utrecht 45 jaar geleden betrok. Het laat nauwelijks licht door, zegt ze, en de muren waren rood geschilderd. Daarom had ze „alles” blauw gemaakt, later ging ze over op roze. Nu is het interieur al twintig jaar roomwit. „De gordijnen en de strikken heb ik zelf genaaid.”

Bezoek Het liefst zit Riet op de lege stoel bij het raam, op de foto staat ze verscholen achter een bloemstuk. De bank wordt meestal ingenomen door hond Sam, een bordeauxdog die graag met zijn poten in de lucht ligt. Toen de man van Riet vier jaar geleden overleed, ging de foto van Sam mee in de kist. Riets zus (76), kleindochter (25), achterkleindochter (7 maanden) en dochter – niet op de foto – komen bijna elke dag op bezoek. En anders bellen ze, meerdere malen op een dag.

Nep De taartjes op de eettafel staan er voor de sier. „Als ze echt waren, zouden ze gelijk worden opgegeten. Nu moet iedereen ervan afblijven.” Ook de bloemstukken zijn nep: „Die zijn kunst. Als ik echte planten neem, gaan ze dood.” Riet is trots op haar verzameling dierenbeeldjes. Maar we hoeven niet te overdrijven over de moeite die ze in de aankleding heeft gestoken. „Alles staat er al jaren”, zegt ze. „Ik heb eigenlijk weinig aandacht aan het interieur besteed.”

Van Ikea? „Niks. Het is allemaal van onszelf.”

Meenemen bij brand? „Alleen de hond. En de foto van mijn man, als het kan.”