Coke tegen de hoge druk of dol op het goede leven?

Proces tegen ex-woordvoerder Wilders

Het OM eiste dinsdag 22 maanden cel voor de drugsverslaafde PVV’er Michael Heemels wegens verduistering fractiegelden.

Michael Heemels, oud-woordvoerder en ex-Statenlid van de PVV, in de zittingszaal van de rechtbank Limburg. Illustratie Aloys Oosterwijk / ANP

De PVV’er Michael Heemels leek meer koop- dan cokeverslaafde, toen hij de fractiegelden van zijn partij verduisterde. Met die stelling kwam officier van justitie Martin Scharenborg gisteren tijdens de rechtszaak tegen Heemels. „Zo’n 73 procent van het ontvreemde geld ging op aan luxe uitgaven – onder meer reizen, computers, etentjes en juwelen. Alleen bij de rest ging het om contante opnames, waarbij het geld mogelijk aan drugs is besteed.”

Het Openbaar Ministerie eiste dinsdag 22 maanden onvoorwaardelijke gevangenisstraf tegen Heemels. Daarnaast moet hij volgens de officier van justitie bijna 185.000 euro terugbetalen aan de Stichting Ondersteuning Provinciale Fractie Limburg PVV. Daarbij gaat het om accountants- en proceskosten en de 177.000 euro die Heemels tussen begin 2012 en eind februari 2016, toen hij zichzelf aangaf, zou hebben verduisterd. Het ging om geld van de provincie dat bestemd was voor het functioneren van de fractie. Heemels was fractievoorzitter én penningmeester. Een kascontrolecommissie ontbrak.

Heemels vertelde gisteren – deels in tranen en met een dikke keel van emotie – dat alles volgens hem wel degelijk in een roes van verslaving aan diverse verdovende middelen was gebeurd. „Door de coke voelde ik me onaantastbaar, een soort koning.” Tijdens zijn vroegere werk als skileraar en als animator op vakantieparken raakte hij al vroeg gewend aan stevig alcoholgebruik. Later kwam daar xtc bij. Cocaïne gebruikte hij pas voor de eerste keer na een stressvolle dag in 2012. Daarna ging het volgens Heemels van kwaad tot erger. Zeker nadat hij zijn provinciale PVV-werk ging combineren met het persoonlijk woordvoerderschap van Geert Wilders („mijn idool”) en hij zich steeds vaker overvraagd voelde. Nu alles is uitgekomen, leeft hij naar eigen zeggen in eenzaamheid (zijn vriendin verliet hem en nam hun vriendenkring mee), vecht hij met geregelde terugvallen tegen zijn verslavingsneigingen en leeft hij van een ziektewetuitkering. Partijfuncties heeft hij niet meer.

Officier van justitie Scharenborg betwijfelde openlijk of Heemels door zijn verslavingen niet bij zinnen was. Was hij ook niet uit op het leven van het goede leven? „Bovendien maakte hij zich schuldig aan honderden onrechtmatige transacties en probeerde hij die ook nog door valsheid in geschrifte op geniepige wijze te verbergen.” Volgens Scharenborg kan het niet anders of Heemels deed dat in veel gevallen bij zijn volle verstand.

Gertjan van Oosten, de advocaat van de PVV’er, benadrukte dat zijn cliënt zonder de invloed van verdovende middelen „niet de slechterik is waar velen hem voor houden”. Heemels zou ook bereid zijn om alle door hem verduisterde gelden terug te betalen.

De rechtbank doet dinsdag 3 oktober uitspraak.