Lunchinterview

Achterhaald onderscheid tussen mannen en vrouwen

Mannen plegen in Nederland twee keer zoveel zelfmoord als vrouwen. Nathan Vos verklaart dit aan de hand van de ‘niks-aan-de-hand-man’: de man die niet over zijn gevoelens praat en niet naar de therapeut gaat (‘Waarom plegen mannen vaker dan vrouwen zelfmoord?’, 16/9). Vos’ spreken is vol van verouderde vooroordelen over wat het betekent om man of vrouw te zijn. Zo zal volgens Vos de man over wie zijn boek gaat dit zelf niet lezen – zijn vrouw wel. Vrouwen moeten respecteren dat mannen hun zaakjes aanpakken op „een mannenmanier”. Mannen zijn bang om te falen omdat ze minder nodig zijn voor de voortplanting dan vrouwen. Ook goed om te weten is dat de „klooiende man”, ik citeer, „de kurk is waar de wereldliteratuur op drijft”.

Het maken van zo’n clichématig onderscheid tussen man en vrouw is niet alleen achterhaald, het is ook gevaarlijk. Mannen zíjn geen zwijgende, stoere strijders, hen wordt geleerd dat zij dit moeten zijn. Als zij niet naar de therapeut durven, is dit omdat het niet past bij het Hollywoodbedenksel van de man als strong, silent type. Wat maakt het uit of iemand man is of vrouw? Kijk naar het individu, niet naar zijn of haar (gender)identiteit. Er bestaat niet zoiets als ‘de’ man of ‘de’ vrouw. Trouwens ook niet zoiets als ‘de’ zelfmoordenaar.

Praten over zelfdoding kan bij hulp- en preventielijn ‘Zelfmoord? Praat erover’. Telefoon 0900-0113 of www.113.nl