Ombudsman

Lezer Schrijft: dat was wel véél Range Rover!

De foto die speciaal voor het artikel in de Lux-bijlage gemaakt was Foto Peter de Krom

Hoe zit het nu eigenlijk precies met de veel geroemde Chinese muren tussen de redactie van NRC en de commerciële tak die de advertenties verzorgt?

Moet ik het als toeval beschouwen dat op de dag dat in Lux een paginagrote recensie gepubliceerd wordt over de Range Rover Velar, er ook een commerciële bijlage bij de krant verschijnt die - oh wonder - aan dezelfde auto gewijd is? Of was Land Rover - verantwoordelijk voor deze bijlage - getipt dat de recensie die dag gepubliceerd zou worden?

Simon Kuipers,
Delft

Ja, dat was meer lezers opgevallen.

De Range Rover Velar, een nieuwe auto van Land Rover, knalde zaterdag in vier advertentiepagina’s om het katern Economie heen, maar scheurde in dezelfde krant ook “als een maanlander over rotsen” in een ander katern, Lux, in de wekelijkse autotest van Bas van Putten.

Hij had een kanttekening bij de ‘poedelvrees’ van de nieuwe terreinwagen, waarvan de zogenaamde ‘doorwaaddiepte’ maar 65 centimeter is (eerdere types haalden nog 90 of 85 centimeter). Maar verder een redelijk positief stuk.

Wereldwijze geesten weten dan: dat kan geen toeval zijn.

Of toch wel?

We laten de hoofdrolspelers aan het woord.

Eerst Peter Leijten, eindredacteur van de bijlage Lux waar het stuk van Van Putten verscheen:

Wij hebben dat advertentiekatern niet gezien en wisten ook niet dat het die dag bij de krant zou komen.

Tussen redactie en advertentieafdeling van het bedrijf staat, zoals de lezer het ook noemt, een ‘Chinese muur’. Dat houdt in dat de afdelingen gescheiden werken, om de indruk van commerciële beïnvloeding van de redactie te voorkomen. Nadeel: ze weten niet altijd van elkaar wat ze doen, terwijl dat soms wel handig zou zijn – zoals in dit geval.

Heel soms gebeurt dat overigens ook. Wanneer de redactie ziet welke advertenties in de krant zullen komen kan een advertentie in noodgevallen nog op het laatste moment worden verplaatst of vervangen – dat gebeurde bijvoorbeeld in 2009 met een advertentie voor reizen naar Turkije, op de dag dat een toestel van Turkish Airlines crashte bij Schiphol.

Machiel van den Heuvel, manager Marketing en Communicatie Ad Sales van NRC zegt op zijn beurt:

Wij wisten niet dat de recensie die zaterdag zou verschijnen. Overigens wilde Range Rover het advertentiekatern eigenlijk een week eerder plaatsen, maar dat was van onze kant niet mogelijk. We hebben ze toen een week later voorgesteld en daar gingen ze mee akkoord.

Bas van Putten maakte voor zijn stuk afspraken met Aldo van Troost, PR & partnership Manager van Land Rover.

Van Troost zegt:

Dit is een pure toevalstreffer. Ik had contact met Bas van Putten, maar wist niet dat er ook zo’n advertentiekatern op komst was. Dat is een andere afdeling. We hebben trouwens in de regel juist liever niet dat advertenties van ons samenvallen met zijn recensie, want dat verzwakt het stuk.

Maar hoe ging het dan?

Van Putten ging voor het testen van deze auto, vertelt hij, al in juli mee op een persreis naar Noorwegen. Hij zegt:

Ik doe dat bijna nooit, behalve als een model pas maanden later in Nederland beschikbaar is of als er speciale omstandigheden zijn, zoals deskundigen die je kunt raadplegen. In dit geval ging het om het terrein: dit is een terreinwagen en die kon ik daar testen onder omstandigheden die je in Nederland niet vindt, of die hier niet verantwoord zijn voor de auto.

Begin augustus stuurde Van Putten de redactie een overzicht van zijn komende stukken, waaronder de recensie van de Range Rover. Het stukje zelf stuurde hij op 25 augustus naar de krant. Ja, zegt hij:

De importeur weet dan uiteraard dat ik over de auto zal schrijven, maar niet hoe. De verschijningsdatum weten ze pas als de fotograaf komt en dat is meestal pas in de week van publicatie.

Fotograaf Peter de Krom zegt:

Ik heb de auto inderdaad de maandag ervoor gefotografeerd, in het nieuwe pand van Broekhuis Utrecht. Voor zover ik me herinner is daar niks gezegd over de vraag wanneer het stukje in de krant zou komen.

Broekhuis Utrecht is een autobedrijf of ‘partner in mobiliteit’ dat tien merken vertegenwoordigt, waaronder Jaguar en Landrover. Er kunnen ook proefritten worden aangevraagd.

Maar ook dat zijn gescheiden afdelingen. Bovendien is een werkweek te kort dag om nog zo’n glimmende campagne op touw te zetten en bij de krant in te boeken. Over zulke ruimte wordt maanden tevoren onderhandeld.

Kortom, afgesproken werk is dit niet.

Helemaal toevallig is het natuurlijk ook weer niet, want het ligt voor de hand dat advertenties voor een nieuw automerk én een recensie ervan ongeveer in dezelfde periode komen; zoals in de regel ook films besproken worden in de periode dat ze uitgebracht worden.

Dat het nu in één krant samenviel, dat was dan weer niet de bedoeling.