Luidruchtig zingen, kotsen, schreeuwen en neuken

Talk of the Town

Ook Amsterdamse corpsballen haalden deze week het nieuws met hun overlast. „Met de nieuwe Aso-wet kunnen ze uit huis worden gezet.”

Donderdagochtend, half elf. De massieve deur van het mannendispuutshuis Beaufort op de Kloveniersburgwal opent met een buzzer. Daarachter bevindt zich een hoge, naar kattenbak ruikende hal. Vies, maar niet extreem. Van de trap komt een jonge blonde fris gewassen bewoner aanlopen. In zijn mondhoek zit een restantje blauwe tandpasta. Je zou haast zeggen: wat ontroerend, die studententijd. Toch zorgt dit huis van alle dispuutshuizen in de stad voor de meeste overlast.

Afgelopen week besloten hun buren – een Amsterdams stel met een puber die ’s nachts in een berging buiten het huis ligt omdat hij anders niet kan slapen van al het geluid; de vrouw wordt soms huilend wakker vanwege slaapgebrek – om na acht jaar „terreur” een boekje open te doen aan Het Parool. Het nieuws belandde op de voorpagina. Ook de Volkskrant pakte groots uit met een reportage over de druktemakers in jasje-dasje op de Kloveniersburgwal. In het souterrain hebben ze een bar waar ze regelmatig feestjes geven. Op de patio en voor het huis schreeuwen de mannen veelvuldig met „kanker, kanker”, ze brallen, kotsen, zingen en neuken luidruchtig met de ramen open. En dat allemaal vooral ’s nachts.

De jongen met de fris gewassen haren mag niet reageren op de media-aandacht – dat mag alleen iemand uit het bestuur waarvan het nummer onder ‘opa’ in zijn telefoon staat opgeslagen – maar durft nog wel te zeggen dat hij het „jammer” vindt. Naar hun idee ging het de afgelopen tijd juist beter.

Ook volgens de rector van het Amsterdams Studenten Corps (ASC) en de woordvoerder van stadsdeel Centrum ging het sinds een jaartje iets beter met de overlast. De woordvoerder: „Het is natuurlijk het goed recht van de buren om naar de pers te stappen. Maar sinds een jaar zetten we juist meer instrumenten in om de overlast tegen te gaan.” Want de gemeente krijgt al jaren consequent klachten, vooral tijdens de introductie- en ontgroeningsperiode, van buren van dispuutshuizen. In totaal zijn er vijftien huizen in de binnenstad die regelmatig – één of meerdere klachten per maand – overlast veroorzaken, de meeste zijn gelinkt aan het ASC, een enkele aan studentenvereniging L.A.N.X.

Veel meer dan boetes uitdelen en geluidsinstallaties in beslag nemen en bemiddelen tussen buren en studenten, kan de gemeente en politie niet doen. „Omdat dit niet genoeg uithaalde”, vertelt de woordvoerder, „gaan we nu regelmatig in gesprek met het bestuur van het ASC om hun rol hierin te bespreken”. Daarnaast gebruikt de gemeente sinds deze zomer instrumenten uit de Treiteraanpak, een uitzonderlijke aanpak voor mensen die een specifieke buurman of -vrouw treiteren. Niet helemaal toepasbaar op de studenten, maar toch stelt een medewerker van de Treiteraanpak nu samen met de bewoners van het Beauforthuis een contract met leefregels op. En mocht zelfs dit niet voor een vermindering van de overlast zorgen, dan komt er binnenkort nóg een wapen die de gemeente kan inzetten tegen het corpsballenterreur. Want afgelopen 1 juli werd de Wet aanpak woonoverlast – beter bekend als de Aso-wet – aangenomen, die aan het einde van dit jaar wordt opgenomen in de Algemene Plaatselijke Verordening. Dit betekent dat de gemeente naast waarschuwingen ook gedragsaanwijzingen kan geven en in het extreemste geval bewoners tijdelijk uit huis kan plaatsen. Hoe deze Aso-wet lokaal precies zal worden gehandhaafd, daarover beslist de gemeenteraad eind dit jaar.

Maar ja, dat neemt het gebral, het geschreeuw en de neukgeluiden nú natuurlijk niet weg. Zoals buurvrouw Gaia Cerpac in Het Parool zegt: „Eén op één zijn ze hartstikke aardig en kunnen we met ze praten. Maar er blijven smoesjes komen.” De overlast houdt aan. Aardige, fris gewassen jongens zijn soms samen de grootste wolven in schaapskleren.