Zoon krijgt 20 jaar cel voor moord op vader

Rechtbankverslag De 67-jarige Bart werd vermoord door zijn zoon. Die heeft nu een celstraf van twintig jaar gekregen.

De Zuid-Willemsvaart bij Helmond, waar op 19 mei 2016 het lichaam van de 67-jarige Bart werd gevonden. Foto Bas Czerwinski/ANP

De doktersafspraak die Bart H. op dinsdagochtend 2 mei 2016 had, werd ongeveer een half uur van tevoren afgebeld. Niet door de 67-jarige Bart zelf, herinnert de doktersassistente zich, maar door een man met een wat jongere stem die over Bart sprak in de derde persoon. Bart kon helaas niet komen – zijn zus lag op sterven.

Ruim twee weken later, op 19 mei, wordt een zwaar pakket uit de Zuid-Willemsvaart bij Helmond getakeld. Het lichaam van de 67-jarige Bart H. is ingepakt in een dekbed en een deken en met spanbanden vastgesnoerd aan een steekwagentje. Uit sectie blijkt dat hij als gevolg van hoofdletsel is overleden. De manier waarop Bart H. was „dubbelgevouwen” op het karretje omschrijft officier van justitie Walter Kupers als „totaal respectloos”.

Barts zoon Sander H. (41) is de enige verdachte van de moord. Hij is een klassiek zwart schaap. Hij maakte school niet af en al toen hij elf was, verkocht hij de bijzondere muntenverzameling van zijn vader. Later volgden veroordelingen voor onder meer oplichting en verduistering.

Het lichaam van vader lag ‘volkomen respectloos’ dubbelgevouwen op het karretje

Aan kennissen vertelde Bart dat hij zijn zoon Sander niet vertrouwde. En dat hij hem liever geen geld meer wilde geven. Maar dat deed hij wel. Toen Sander op 22 april vrijkwam na een straf wegens inbraak in het huis van zijn eigen broer, betaalde zijn vader hotels voor hem. En in de nacht van 1 op 2 mei liet hij Sander op zijn bank logeren.

Een opgeknapte oldtimer

De gepensioneerde automonteur Bart was volgens officier van Justitie Kupers niet het type om vijanden te hebben. Hij genoot van zijn pensioen, en had financieel zijn zaakjes op orde. Hij bezat twee Mercedessen, waarvan hij er één (een klassieke 190SL) eigenhandig had opgeknapt. Hij speelde trompet. Ook had hij contacten met vrouwen via internet. Van Sanders moeder was hij gescheiden toen Sander 13 was. Hij liet kennissen foto’s van de online vriendinnen zien en vertelde dat ze hoogopgeleid waren. Hij zou die vrouwen ook ontmoeten, voor seksafspraken.

Dat was niet zo, denkt het Openbaar Ministerie. In Barts computer zijn weliswaar sporen gevonden van contacten met vier vrouwen, zoals Sensuela en sensuelelady. Maar dat waren geen echte vrouwen; de chatprofielen op deze website worden gerund door operators, die tegen betaling soms wel 20 rollen tegelijk spelen. .

Sander ontkent de moord gepleegd te hebben. „Ik mag dan geen zoon zijn die het allemaal netjes doet in het leven, ik heb mijn vader niet vermoord. Totaal niet.”

Het waren geen echte vrouwen met wie vader chatgesprekken had

Date met ‘Jessica uit Budel’

Volgens Sander was zijn vader op de ochtend van 2 mei rond negen uur vertrokken, voor een afspraak met ‘Jessica uit Budel’, die hij via internet zou hebben leren kennen. Hij had zich mooi aangekleed en zou in ieder geval enkele dagen wegblijven. Sander verklaarde dat zijn vader, die als gierig bekendstond, hem zijn bankpas, creditcard en de bijbehorende pincodes gaf.

Bij de versie van Sander zette het OM de nodige vraagtekens. Als Bart een afspraakje had, waarom stond zijn ondergebit dan nog in een glaasje in de badkamer? En toen hij werd gevonden had hij geen nette kleding aan, maar een pyjama. Zijn lichaam was ingepakt in een deken en dekbed die afkomstig waren uit het huis. De scheurrand van tape waarmee hij was ingepakt, past precies op een rol tape die in de garage lag.

Eén van de rechters van de meervoudige kamer in ’s Hertogenbosch vraagt het Sander: „Uw scenario is dus dat hij thuis is weggegaan, vervolgens door iemand ánders is vermoord en daarna met spullen uit het huis is ingepakt terwijl u in die woning verbleef.”

Sander H; „Ik héb helemaal geen scenario.” Ook voor hem, legt hij de rechtbank uit, staat het dossier „vol raadsels”.

Hoewel zijn vader hem zijn pincodes zou hebben gegeven, belt Sander op 4 mei met de bank om te vragen naar de pincodes – die hij niet krijgt. Een dag erna slikt de pinautomaat een van Barts bankpassen in als drie keer een verkeerde code wordt ingetoetst.

Nog belastender voor Sander zijn de zoektermen die werden ingetikt op zijn telefoons, al enkele dagen voordat Bart verdween. Op 29 juli zocht hij bijvoorbeeld op: ‘spullen verkopen vermist persoon’. ‘Doodsteken weinig bloed’ en ‘waarmee hartaanval veroorzaken’. En dan zijn er ook nog de bloedspetters van Bart, in de slaapkamer en op de trap.

Het bewijs tegen Sander lijkt overweldigend. Maar waarom zou Sander zijn vader vermoorden, die hem hielp, vraagt zijn advocaat zich op zitting af. Hij oppert een ander scenario, waarin Bart wel contact had met vrouwen die hij internet had leren kennen. Via zo’n vrouw zou hij in contact zijn gekomen met zijn moordenaar, bijvoorbeeld een gewelddadige (ex-) partner van zo’n vrouw.

Spoor van vernieling

Sander is geestelijk onderzocht, voorafgaand aan de veroordeling wegens de inbraak bij zijn broer. Hij is impulsief maar lijdt niet aan een ziekelijke stoornis. Zijn IQ kwam lager uit de test dan de psychologen hadden verwacht. Hij is volledig toerekingsvatbaar.

Sander kijkt strak voor zich uit als zijn broer Edwin op de rij naast hem plaatsneemt om een slachtofferverklaring voor te lezen.

Toen duidelijk werd dat zijn 67-jarige vader al meerdere dagen vermist was, dacht Edwin H. meteen aan zijn broer Sander, die altijd „een spoor van vernieling en verdriet achterlaat.

Hij zegt: „Het zou goed zijn als de maatschappij mijn broer nooit meer hoeft te zien.” En hij roept zijn broer op „eindelijk eens verantwoordelijkheid te nemen voor je daden”. Als de rechtbankvoorzitter Sander vraagt op zijn broer te reageren, zegt die alleen: „Dit is verschrikkelijk om te horen.”

De officier van justitie eist twintig jaar tegen Sander, vanwege de „kil en koud” uitgevoerde moord. Door het lichaam te dumpen en de nabestaanden in onzekerheid te houden heeft hij hun leed vergroot. „Ook heeft de verdachte op geen enkele manier verantwoordelijkheid willen nemen voor zijn daden.”

De rechtbank veroordeelde Sander H. comform de eis tot twintig jaar cel voor de moord.