slavernij in het onderwijs

Slavernijarmoede reikt verder

Tekening van slaventransport, 19e eeuw.

Naar aanleiding van het artikel Moeilijke lessen over de slavernij over slavernij in schoolboeken en reacties daarop van docenten geschiedenis bekruipt me plaatsvervangende schaamte (12/9). Historici reiken in deze blijkbaar niet verder dan anderen. Wellicht komt het doordat ze nauwelijks toekomen aan het lezen van recent historisch werk. Voor de goede verstaander: het zijn diezelfde docenten die (voor een karig extra zakcentje) de schoolboeken samenstellen. De armoedige teksten over het thema slavernij in schoolboeken zijn dan ook geen uitzondering: veel thema’s worden armoedig behandeld en beschreven, niet alleen kort. De ‘slavernijarmoede’ gaat ook nog verder dan de auteurs van genoemd artikel willen doen vermoeden: zo reppen schoolboeken met geen woord over de verhandelde mensen van Slavische volkeren, vooral uitgevoerd door Vikingen en verkocht aan een Arabische elite in de achtste, negende en tiende eeuw, op een veel grotere schaal dan de slavernij bij de Grieken en Romeinen, om de doodeenvoudige reden dat de geschiedenis van het Midden-Oosten en van Centraal-Azië nauwelijks aan bod komt. Als docenten geschiedenis het verleden niet bij kunnen houden, raken we, als we niet uitkijken, met z’n allen achterop in de wereld.


Docent geschiedenis en maatschappijwetenschappen