Column

‘Arno, waar leef jij eigenlijk van?’

Schrijver Arnon Grunberg vervangt twee weken non-stop een vader in een Zutphens gezin met vier kinderen. Hij doet dagelijks verslag.

De moeder van Marjolein is op bezoek vanwege Zora’s verjaardag. Ik heb nog niet gedoucht, want ’s ochtends vroeg is daar nauwelijks tijd voor. Voor de vervangvader begint de dag met het uitruimen van de afwasmachine en het bezighouden van de kinderen, wat neerkomt op aanbiedingen om boekjes voor te lezen.

Als ik gedoucht heb en in korte broek door het huis loop – ook de vervangvader moet zich thuis voelen – zegt de moeder van Marjolein met ietwat Gronings accent:

„Arno, waar leef je eigenlijk van?”

Ze kijkt niet onvriendelijk maar wel argwanend en ik begrijp wat ze denkt, dat de vervangvader een klaploper is die onder het mom van vervangvaderschap dan weer hier, dan weer daar onderdak en eten bij elkaar scharrelt.

„Ik leef van het schrijven”, antwoord ik.

„O, dat kan dus ook.”

Zelfs werkt ze in een winkel, vroeger heeft ze een kroeg gehad.

We gaan lunchen, maar de moeder van Marjolein eet niet mee. „Ze houdt niet van mijn soep”, zegt Marjolein.

Layla, het meisje van twee, zit op de wc en roept: „Mama, klaar.”

„Mag oma dat doen?” roept Marjolein vanuit de keuken, „ik sta net in de keuken.”

De vervangvader veegt geen billen af. Niet dat hij daar te beroerd voor is. Hij voert bijvoorbeeld een gevecht tegen snot met papieren zakdoekjes, die na gebruik in een papierbakje dienen te worden gestopt. „Wij scheiden eigenlijk alles”, had Marjolein al op de eerste dag gezegd en het was me duidelijk geworden dat wie haar liefde wilde winnen moest beginnen met het systematisch scheiden van het afval.

Nadeel van dat scheiden is dat de papieren zakdoekjes door de jongste uit de papierbak worden gehaald en door het huis worden verspreid; ook recycling, al in huis krijgt het snot een tweede en soms ook derde leven.

Goed, de echte vader mag ook alleen billen afvegen als Marjolein afwezig is. Zoals veel kinderen – ik herinner me dat uit mijn jeugd – willen deze meisjes dat hun billen uitsluitend door hun mama worden afgeveegd.

Maar oma roept: „Oma heeft nog nooit een kont van jullie schoongemaakt?” Ze snelt naar de wc om de billen van Layla af te vegen. Tot verbazing van Marjolein en mij laat Layla dat toe.

Dan werpt de vervangvader zich weer met gepaste vreugde op het grijs-gele snot van Zora. Snot of geen snot, hij is een beetje verliefd op de jongste aan het worden.

Wordt vervolgd