Dit masterplan bracht Froome de dubbel

Ronde van Spanje

Chris Froome presteerde iets unieks door in één seizoen de Tour en de Vuelta te winnen. Het geheim: zijn planning.

Chris Froome onderweg naar de top van de Alto de L'Angliru. Zaterdag stelde hij daar de uniek dubbel Tour-Vuelta veilig. Javier Lizon/EPA

Als Chris Froome op woensdag 7 juni in Bourgion-Jalieu als achtste eindigt in de tijdrit van het Criterium du Dauphiné, begint hij zich ongemakkelijk te voelen. In de jaren dat hij de Tour de France won – 2013, 2015 en 2016 – was hij ook altijd de beste in die etappekoers. Het was fysiek maar ook mentaal de ideale voorbereiding op de Tour.

Maar nu loopt het niet: bergop kan hij niet met de besten mee, en op zijn geliefde tijdritfiets oogt hij onmachtig. In de slotetappe naar Plateau de Solaison verliest de Brit meer dan anderhalve minuut op winnaar Jakob Fuglsang en kukelt hij van het podium: de Dauphiné beëindigt hij als vierde. Journalisten en ook collega-renners denken: Froome lijkt zichzelf niet. Men maakt zich op voor een minder eenzijdig wielerseizoen. Zelf is hij ook niet van staal. „Wielrenners zijn bijgelovig”, zegt Servais Knaven, Froomes ploegleider bij Team Sky. „Dat hij de Dauphiné niet won, maakte hem onzeker.”

Chris houdt wel van een uitdaging

Maar de mannen achter de tekentafel weten wel beter. In de Dauphiné mag Froome tijd verliezen. Hij komt net van een hoogtestage terug. Zijn vormpiek ligt later, en moet langer duren: zowat tien weken. Froome wil iets doen wat in het moderne wielrennen niemand lukte. Hij gaat voor de dubbel Tour-Vuelta, in één seizoen.

In de historie gebeurde dat weliswaar twee keer eerder, maar dat was in de jaren dat de Vuelta niet als laatste, maar als eerste van drie grote rondes op de kalender stond. In 1963 won Jacques Anquetil de Vuelta en daarna de Tour, Bernard Hinault deed vijftien jaar later hetzelfde. Pas in 1995 werd de Ronde van Spanje niet meer in april maar in september verreden, na de Tour dus. Renners die in Spanje fietsen, hebben er sindsdien al een heel seizoen opzitten. Dan de dubbel pakken leek lange tijd een brug te ver. „Maar Chris houdt wel van een uitdaging”, zegt ploegleider Knaven.

Zijn indrukwekkende krachttoer begint op 1 juli in de straten van Düsseldorf. Collega Geraint Thomas wint de zeiknatte openingstijdrit, zelf wordt hij zesde, zijn concurrenten staan meteen op achterstand. Al in rit vijf pakt Froome de gele trui, en in het verleden bleek hij daar oerlastig uit te rijden, met de Sky-machinerie tot zijn beschikking. Maar in rit dertien krijgt Froome een zeldzame inzinking. In de Pyreneeën neemt Fabio Aru het geel over. Froome wordt zevende, overvleugeld door zijn meesterknecht Mikel Landa. Twee dagen later stelt hij alweer orde op zaken in de etappe naar Foix. Terug in het geel, en hoewel hij bergop zijn belagers nooit weet af te schudden, pakt hij met een daverende tijdrit zijn vierde Tourzege. Eentje zonder glans, is het verdict van experts. Froome ligt er niet wakker van. Slechts deel één van het masterplan is volbracht. Deel twee begint een dag na een feest in Parijs.

Maandag 24 juli: ’s ochtends vroeg vliegt Froome naar Londen, naar het hoofdkantoor van Sky, voor een ceremonie. ’s Middags vliegt hij door naar Aalst, in België. Daar rijdt hij zijn eerste criterium, waar hij na tweeënhalf uur wedstrijd tweede wordt.

Dinsdag 25 juli: in Roeselare rijdt hij weer een criterium. Hij wint.

Woensdag 26 juli: door naar Nederland, voor de 8 van Chaam. Froome wint, voor Bauke Mollema.

Donderdag 27 juli: in alle vroegte vliegt hij naar Nice, om een paar uurtjes thuis te zijn.

Vrijdag 28 juli: in woonplaats Monaco rijdt hij een koffierondje met vrienden.

Zaterdag 29 juli: de focus gaat op de Vuelta tijdens een duurtraining van zes uur, vergelijkbaar met een Touretappe.

Zondag 30 juli: exact een week na zijn vierde Tourzege reist Froome af naar het Franse skioord Châtel, voor een trainingskamp van twee weken op hoogte.

Zaterdag 12 augustus: in Astana, Kazachstan, rijdt Froome opnieuw een criterium, om daarna in het holst van de nacht door te vliegen naar Istanbul, en vanuit daar naar Breda, voor het profcriterium van Etten-Leur.

En Chris blijft gefocust

„Niet iedereen kan zoiets opbrengen”, zegt Knaven. „Na de Tour zijn de meeste renners gewoon op, maar Chris blijft gefocust. Die gedrevenheid is het belangrijkst van alles.”

Een week na Etten-Leur begint rijdt Froome in Nîmes met een volledig op hem afgestemd Team Sky een ploegentijdrit. Sky wordt vierde. Knaven: „Voor het eerst hebben we de Vuelta dit jaar benaderd als de Tour. Waar we voorheen wat losser selecteerden, namen we nu alleen renners mee die zich in dienst stelden van Chris.”

Twee dagen later slaat Froome al de beslissende slag, in de eerste de beste bergrit van de ronde naar Andorra la Vella. Hij wordt derde en rijdt zich in de rode leiderstrui. En die staat hij niet meer af tot in Madrid.

Daar zondag aangekomen heeft hij 6.864 wedstrijdkilometers gereden in tien weken tijd. Van de 42 etappes rijdt hij er 34 in de leiderstrui, geel of rood.

Kuchend aan de finish op de Angliru:

Voor Knaven is planning het toverwoord. Froome durfde dit jaar pas laat in vorm te raken. „Hij rijdt geen koersen meer als het bij ons koud en nat is. Voorheen werd hij dan verkouden en daar had hij het hele jaar last van. Hij slaat nu koersen over, of doet ze rustiger aan. Want hij weet: je kunt nu eenmaal niet altijd winnen.”