Noord-Korea (1)

Laat Europa initiatief nemen, want aan de onderhandelingstafel wordt niet gevochten

De wereld is getuige van een levensgevaarlijk schaakspel. Een Noord-Koreaanse leider die zijn nucleaire wapenbezit uitbreidt en versterkt, en een wereld die dat laat gebeuren. De Veiligheidsraad van de VN staat machteloos, al is het maar vanwege het vetorecht dat Rusland en China in die Raad hebben. Een situatie ook waarin twee onberekenbare en impulsieve leiders, Trump en Kim Jong-un, elkaar beloeren. Trouwens, hebben wij er ooit mee ingestemd dat Trump in dit hachelijke conflict de hele westelijke wereld, en dus ook ons, vertegenwoordigt?

Ondertussen is, en dat stellen is niet overdreven, de wereldvrede in gevaar. Idealiter zou er een Chinese Gorbatsjov moeten opstaan die, net als destijds bij de voormalige DDR, het totalitaire en vermolmde gezag in Pyongyang laat vallen. Zolang die er nog niet is, moeten we iets anders verzinnen. Een gewapende interventie biedt geen perspectief. Een dergelijke interventie zal leiden tot een kolossaal verlies van mensenlevens en materiële schade, niet alleen in Noord-Korea maar ook in de omliggende landen.

Daarom zal Noord-Korea op een andere manier aangepakt moeten worden: een overlegstructuur waarin de Europese Unie het initiatief neemt. Ook Europa wordt immers geraakt door de krankzinnige wapenwedloop in het Verre Oosten. De door Pyongyang ontwikkelde atoomwapens hebben een dermate groot bereik dat niet alleen de VS maar, althans potentieel, ook Europa onder vuur kan komen te liggen. De verplichting tot bijstand – artikel 5 van het NAVO-verdrag – zal snel in beeld komen. Vervolgens staat de hele wereld in brand. Daarom moet er ons veel aan gelegen zijn Noord- en Zuid-Korea in een stabiele omgeving aan tafel te krijgen. De EU is goed in het organiseren van dergelijke fora. Iran is daar een voorbeeld van, ook al namen toen drie lidstaten (Duitsland, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk) het voortouw. In dit geval zouden, naast de beide Korea’s, China, Rusland, Japan, de VS en ook de VN als organisatie uitgenodigd moeten worden.

De Europese Unie is relatief neutraal in het conflict en goed in de ontwikkeling van zogenoemde ‘soft power’-projecten. Zolang strijdende partijen aan tafel zitten, is er minder kans op het uitbreken van een gewapend treffen. Dat moet ons iets waard zijn.

Didier Kassaï

Als een blanke zo tekent...

Mooi werk van beeldend kunstenaar Didier Kassaï over de vreselijke toestand in Centraal Afrika (Achterpagina 5/9). Het moet me echter wel even van ’t hart dat als dit door een blanke collega van Didier Kassaï zou zijn getekend, hij of zij een lawine van kritiek of erger over zich heen zou hebben gekregen vanwege de onmiskenbare raciale stereotypering in zo’n beetje elk plaatje, inderdaad à la Kuifje.

Alice van Drie

Wat minder varkens graag

Geachte mevrouw van Drie, beste Alice. Is het nog leuk om boer te zijn in Nederland? De vraag stellen is hem al half beantwoorden. Doe je als boer(-in) je uiterste best (NRC, 1/9) heb je hart voor dieren en je bedrijf, lig je van twee kanten onder vuur. Aan de ene kant van de dierenwelzijn- en milieuactivisten, aan de andere kant van de burgers voor wie je produceert en die het allemaal niet uitmaakt als het maar zo goedkoop mogelijk kan. Waarop je vervolgens ook nog wordt uitgemaakt voor concentratiekampbewaarder.

Het valt echter niet te ontkennen dat de bio-industrie leidt tot mestoverschotten, co2-uitstoot en dierenleed. Ik hoop dat in de toekomst u en uw collega’s weer gewaardeerd zullen worden om het werk wat ze doen; het voeden van de gemeenschap.

Maar dan op een manier die kleinschalig en regionaal is. Waarbij u uw liefde voor het dier niet meer hoeft te verdelen over 60 koeien, 2.300 varkens en 20.000 kippen en uw producten niet meer verdwijnen in de anonimiteit van de wereldmarkt.

En waar boeren, consumenten maar ook dieren niet langer anoniem zijn, maar als unieke individuen gewaardeerd worden om wie ze zijn en wat ze zijn.