Vriendelijke reus Del Potro terug aan de top

US open

Na winst op Roger Federer staat Juan Martín del Potro in de halve finale tegenover Rafael Nadal. „Hij is een voorbeeld voor iedereen.”

De Argentijn Juan Martín del Potro viert zijn zege op Roger Federer, in de kwartfinale van de US Open in New York. Foto SHANNON STAPLETON/Reuters

Een gevecht dat er nooit kwam overschaduwde bij de US Open van 2008 de doorbraak van een 19-jarige Argentijnse kwartfinalist, Juan Martín del Potro. „The Grapple in the Apple”, noemde de legendarische bokspromotor Don King dat jaar de verwachte finale tussen Roger Federer en Rafael Nadal. Maar Nadal verloor in de halve eindstrijd en tot een ‘ultimate fight’ tussen de twee tennisgrootheden kwam het in New York nog nooit. Ook dit jaar gaat de grootste tennisshow op aarde weer aan de fans op Flushing Meadows voorbij. Vrijdagnacht Nederlandse tijd staat niet Federer in de halve finale tegen Nadal, maar Del Potro.

Hoge opgooi, keiharde service. Vernietigende mokerslagen met zijn forehand. En vooral de ongeëvenaarde vechtlust, waarmee hij in de derde set van zijn kwartfinale tegen Federer liefs vier setpunten wegwerkte. „Del Potro was de betere speler”, gaf de negentienvoudig grandslamwinnaar na zijn nederlaag grif toe. „Hij maakt in de halve finale tegen Rafa meer kans dan ik.” Ook al klaagde de Argentijn al voor de kwartfinale over vermoeidheid en zullen de vier sets tegen Federer hem meer energie hebben gekost dan Nadal, die gladjes met 6-1, 6-2 en 6-2 de jonge Rus Andrej Roeblev verpulverde. Maar Del Potro, 28 jaar inmiddels, heeft voor zwaardere opgaven gestaan.

Del Potro in de persconferentie na zijn overwinning op Federer:

‘Toren van Tandil’

Een verpletterende indruk maakt de 1.98 meter lange ‘Toren van Tandil’, een stad in de provincie Buenos Aires, als hij in 2009 in de halve finale van de US Open Nadal met drie keer 6-2 uit het toernooi beukt om vervolgens in vijf sets Federer te verslaan in de finale. Zijn eerste grandslamtitel, het kan niet anders of er zullen vele volgen. Maar al snel knakt het machtige lichaam op twee zwakke plekken: de linker- en de rechterpols. Operatie volgt op operatie, rentree op rentree. Op een enkele oprisping na (die geweldige maar verloren halve finale tegen Novak Djokovic op Wimbledon in 2013!) zakt Del Potro steeds verder weg. Van plek vier op de wereld in 2010 naar 1.045 in 2016. Maar opgeven doet hij niet.

„Een voorbeeld voor iedereen door zijn onbreekbaar vertrouwen op herstel en onwankelbaar geloof in een comeback”, looft de Amerikaanse chirurg Richard Berger zijn patiënt in 2016 in The New York Times. Het fysieke gevecht is volgens hem loodzwaar. „Er blijft altijd weer die enorme angst dat de pijn terugkomt, ook als er niets aan de hand is.” En ook mentaal wordt het uiterste gevraagd van Del Potro. Altijd de wetenschap dat de tennishistorie er anders had uitgezien als zijn polsen sterker waren geweest. Zijn harde, dubbelhandig geslagen backhand moeten aanpassen in een trage slicebal om de gewrichten te ontzien. Berger: „Voor een kampioen een van de moeilijkste dingen om te doen.”

Del Potro volhardt en keert terug in de top-100. Met als grootste overwinning misschien wel een nederlaag, in de olympische finale van Rio tegen Andy Murray. Eerst Novak Djokovic uitgeschakeld, dan Nadal. Zie hem in tranen zijn handen op de schouders leggen van winnaar Murray. Wie voelt niet mee met de ‘Gentle Giant’, zoals oud-speler Patrick McEnroe hem typeert? Aan het einde van zijn comback-jaar wint hij onder ogen van Diego Maradona in en tegen Kroatië de Davis Cup met Argentinië. „Ik bedank iedereen die me er van weerhouden heeft om te stoppen”, zegt hij na zijn cruciale zege op Marin Cilic. „Ik was er erg dichtbij om nooit meer te spelen, maar oké, hier ben ik weer.”

Lees ook: Vorig jaar speelde Del Potro op Wimbledon voor het eerst in tijden weer op een grand slam. Zijn beukende forehand was er toen alweer.

Grandslamwinnaar

Is hij in New York terug op het niveau van grandslamwinnaar, zoals in 2009? „Mijn backhand gaat met de week vooruit”, sprak Del Potro na de winst op Federer. Op cruciale momenten in de partij verruilde hij de slice-backhand voor de ouderwets harde dubbelhandige variant. „Toen ik een breakpoint had in de vierde set sloeg ik mijn beste backhand van het toernooi.” Tegen de linkshandige Nadal verwacht de Argentijn extra veel ballen op zijn backhand. „Ik moet proberen zoveel mogelijk winners met mijn forehand te slaan.” Als dat lukt acht hij zich niet kansloos tegen de als eerste geplaatste Spanjaard. „Als ik mijn beste tennis speel, kan ik gevaarlijk zijn voor hem.”