Klimaat

Moeten we Matt Ridley het zwijgen opleggen?

De Wageningen Universiteit kreeg veel kritiek op de uitnodiging van klimaatoptimist Matt Ridley. Het interview met hem in NRC ook. Terecht?

Net als de universiteit van Wageningen eerder deze week, werd ook ik woensdag ter verantwoording geroepen voor het feit dat ik een podium heb geboden aan ‘klimaat- en milieuoptimist’ Matt Ridley – de keynote speaker bij de opening van het academisch jaar in Wageningen.

Opmerkelijk, want er was een goede reden om Ridley aan het woord te laten: hij was ‘nieuws’. Dinsdag heb ik een bericht gemaakt over de verontwaardiging naar aanleiding van zijn komst. Zoiets roept de vraag op wie eigenlijk die man is die hoogleraren en studenten op de kast jaagt nog voordat hij een woord heeft gesproken? Ik dacht, laat de lezer zelf een oordeel vormen, door Ridley zijn zegje te laten doen.

Onweersproken

Staf en studenten verzetten zich overigens niet tegen een uitnodiging van Ridley als zodanig, maar meer tegen het feit dat hij het academisch jaar mocht openen zonder discussie, waardoor het zou kunnen lijken dat hij de mening van de universiteit verkondigde.

Dat gold eigenlijk ook voor mijn interview. Het probleem was vooral dat ik volgens sommigen Ridley’s standpunten (de ‘kul’ schreef Elmar Veerman op Twitter) onweersproken zou hebben gelaten. Het was inderdaad geen twistgesprek (veel onderwerpen strandden in een zinloos welles-nietes debatje). Maar je moet volgens mij wel een heel slechte lezer zijn om niet door te hebben dat Ridley omstreden is - en dat daar goede redenen voor zijn.

Ook Ridley zelf erkent in het interview, met een typisch Brits gevoel voor understatement, dat de studenten en hij ‘het niet in alles met elkaar eens’ werden.

Belangrijk is dat Ridley gewoon erkent dat klimaatverandering reëel is en door de mens wordt veroorzaakt. Dat is wel een soort grens. Het verschil is, dat Ridley denkt dat het wel mee zal vallen met de gevolgen. Zelfs als hij daarvoor deels dezelfde argumenten gebruikt als de die-hard ontkenners, is dat een gerechtvaardigde visie.

Zo iemand kun je een ‘climate confuser’ noemen, zoals Kees van de Leun doet in een tweet. Wellicht heeft hij gelijk. Maar nadeel is dat je daarmee suggereert dat Ridley bewust verwarring sticht. Naar zo iemand hoef je dus niet meer te luisteren.

Waar zijn we eigenlijk zo bang voor? De klimaatwetenschap is robuust genoeg om tegen een stootje te kunnen. Dwarsdenkers helpen voorkomen dat we al te dogmatisch worden. Verder vind ik het een onderschatting van de lezer om te vrezen dat hij door Ridley’s betoog zomaar aan het twijfelen wordt gebracht.

Blogger

Paul Luttikhuis

Buitenlandredacteur Paul Luttikhuis volgt op dit blog nieuws over klimaatverandering. Hij schrijft over sociale en economische gevolgen, over manieren waarop landen zich daarop voorbereiden, over nieuwe wetenschappelijke inzichten en over de onderhandelingen na ‘Parijs’. Regelmatig zullen gastauteurs hun licht laten schijnen op deze thema’s.