‘Ik slaap in een hotel om het te promoten’

Rubriek Spitsuur Tom Grond (32) wordt betaald om over de hele wereld in hotels te slapen, en die met mooie Instagram-foto’s te promoten. Zijn account heeft 125.000 volgers: „Ik moet er nog steeds een beetje om lachen dat ik blogger ben geworden.”

Tom: „Ik slaap in een hotel om het te promoten, dan moeten er ook mooie foto’s komen.” Foto David Galjaard

Tom: „Zodra ik wakker word poets ik mijn tanden, zet mijn pet op en loop naar het balkon van het hotel waar ik die nacht sliep. Zeker in een vijfsterrenresort is het uitzicht vaak zo mooi. Ik pak mijn telefoon erbij om te kijken van wie ik allemaal berichten heb gekregen, maar probeer ze nog niet te openen. Anders verwachten mensen meteen een antwoord. Maar ik zit ’s ochtends rustig drie kwartier op Instagram en Snapchat, daar kan ik me echt in verliezen.

„Daarna ga ik ontbijten in het hotel. Ik eet zelf vooral fruit, yoghurt, muesli en soms ook pannenkoeken – eigenlijk vooral gezonde dingen dus. Maar als ik een foto voor Instagram moet maken, pak ik juist alles wat kleur heeft om het op de foto te zetten. Verschillende glazen met felgekleurd vruchtensap en fruit. Ik ben soms wel drie kwartier bezig alles mooi neer te zetten voor de foto. Daarna eet ik het in tien minuten op. Ik krijg nooit opmerkingen van andere gasten, maar wel vreemde blikken. Terwijl ik ontbijt beantwoord ik berichtjes en mails. Daarna ga ik sporten en dan het hotel uit voor sightseeing.”

Overal vrienden

„Ik woonde in Limburg, waar ik bedrijfseconomie en econometrie studeerde. Voor mijn studie ging ik in 2006 een half jaar naar Aruba. Daar kwam ik voor het eerst in aanraking met mensen die aan het reizen waren en veel meer plezier in het leven hadden. Terug in Limburg heb ik een jaar bij het UWV gewerkt om geld te sparen. Vervolgens heb ik een ‘Around The World’-vliegticket gekocht en ben met 20.000 euro spaargeld een wereldreis gaan maken. Toen ik terugkwam in Limburg dacht ik: nu wil ik nog een keer. Maar dan zonder vaste planning. Ik heb opnieuw drie jaar gewerkt om geld te sparen en ben in december 2012 weer op het vliegtuig gestapt. Nu ben ik al vijf jaar fulltime op reis en ben ik in 78 landen geweest. Meestal zit ik in Azië, al vind ik Zuid-Amerika ook heel fijn. Voor 2018 staat Pakistan op mijn lijst.

„Ik reis om mensen te ontmoeten. Ik probeer elke dag met twee tot drie nieuwe mensen af te spreken. Meestal zijn dat andere fulltime reizigers, zoals bloggers. Daar heb ik affiniteit mee. We vinden elkaar via sociale media en snappen wat de ander doet. Dat geeft ook inspiratie. En het is natuurlijk ook een vorm van netwerken – een belangrijk aspect van mijn carrière.

„Als je zoveel reist maak je ook overal vrienden, die je een paar jaar later weer op kunt zoeken. In Bali zitten bijvoorbeeld altijd wel mensen die ik ken. In Nederland stap je niet een uur op je scooter om een uur koffie te drinken, in Bali is dat geen probleem.”

Blogger

„Ik zag het reizen in het begin niet als carrière: ik reisde gewoon rond en maakte mooie foto’s. Tot anderhalf jaar geleden heb ik altijd op mijn spaargeld geleefd. Ik kan heel goed rondkomen van een paar euro per dag, ik ben gek op streetfood. Maar inmiddels heb ik bijna 125.000 volgers op mijn Instagramaccount @traveltomtom en ben ik een bekende blogger. Dat zorgt ervoor dat ik gratis kan rondreizen. Het begon met gratis overnachtingen, die ik kreeg aangeboden in ruil voor foto’s ter promotie van het hotel. Sinds een paar maanden betalen ze zelfs een geldbedrag als ik überhaupt naar het hotel kom. En ik word steeds vaker uitgenodigd voor persreizen, zoals bijvoorbeeld een week naar de Malediven. Dan betalen ze ook mijn vliegticket en alle andere onkosten, en krijg ik er vaak nog geld bovenop.

„Ik vind het nog steeds ongelofelijk. Dan denk ik: wie ben ik om daar geld voor te vragen? Ik vind het moeilijk als ‘werk’ te zien. Het gaat heel natuurlijk omdat ik het al zo lang doe. Ik moet er zelf altijd nog een beetje om lachen dat ik blogger ben geworden. Ook al neem ik het werk heel serieus, zoals de fotografie bijvoorbeeld, ik snap ook goed dat anderen dat misschien niet doen.”

De perfecte zonsondergang

„Mijn dag wordt bepaald door de zonsondergang: tot die tijd kan ik foto’s en filmpjes maken. Mensen willen op mijn Instagramaccount het paradijs zien, niet de avond. De zonsondergang is natuurlijk het mooiste. Ik maak er altijd serieus werk van: ik zoek eerst via sociale media uit wat goede sunset spots zijn. Dan zorg ik dat ik daar een half uur van te voren ben, zodat ik kan bedenken hoe ik de foto’s ga maken. Omdat ik alleen reis, moet ik dan nog iemand vinden die de foto van mij maakt. In het begin durfde ik niet precies te zeggen wat ik wilde, maar de meeste mensen hebben echt geen gevoel voor foto’s maken. Ik heb een keer twee uur bij de Taj Mahal gestaan, tot het iemand lukte een foto te maken waar ik tevreden mee was. Nu kan ik vaak al van een afstand zien of iemand goed is. En ik vertel meteen hoe ik het precies wil: zo en zo de camera vasthouden, met mij rechts van het midden, haha.”

Instagram-waardig

„Ik sta altijd aan. Ik maak continu Instagram-stories. Ben ik in een leuk barretje met vrienden, dan film ik hoe ik een biertje drink. Ik kijk ook elk half uur op mijn telefoon: dat is gewoon onderdeel van mijn werk. En als ik thuiskom van een dag lang slenteren en afspraken maken, ga ik vaak ’s nachts nog blogs schrijven, bewerk ik foto’s en ben ik heel lang bezig met het beantwoorden van berichtjes op Facebook, Instagram en Snapchat.

„In de foto’s zit mijn meeste werk. Ik sla er ook wel eens in door. Het kan altijd perfecter, altijd is er een mooiere foto. Ik voel me ook verantwoordelijk: ik slaap in een hotel om het te promoten, dan moeten er ook mooie foto’s komen. Op een dag maak ik meestal vijf of zes Instagram-waardige foto’s.

„Ik ben niet iemand die snel oordeelt, dus je hoort mij niet zeggen dat iedereen zou moet reizen. Maar veel mensen snappen niet dat een leven in Bali heel gemakkelijk te realiseren is. Als jij als kleine ondernemer in Nederland slechts 800 euro verdient, kun je daar in Bali heel lekker van leven. Veel mensen willen het diep van binnen denk ik gewoon niet. Want als je reist geef je ook veel op. Ik zie vrienden en familie in Nederland nauwelijks, en daarbij is reizen ook veel wachten en in vliegtuigen, bussen en treinen zitten. Al maakt dat voor mij inmiddels niet meer uit: ik heb altijd wel werk te doen.”