Recensie

Roxeanne Hazes: naturel en veelbelovend

Roxeanne Hazes (24) klonk donderdag bij de presentatie van haar nieuwe album ‘In Mijn Bloed’ natuurlijk en eigenwijs. Ze zong een reeks stijlvolle nummers, van ingetogen fluisterliedjes tot ritmische meezingers.

De afgelopen drie jaar heeft Roxeanne Hazes besteed aan het ontdekken van zichzelf, vertelde ze gisteravond aan het publiek. De 24-jarige Hazes leerde dat ze ‘er mag zijn’. Dat persoonlijke inzicht stuurde haar ook als zangeres een andere richting op. Niet meer zingt ze in het register van haar vader, ze kiest haar eigen klank.

Gisteravond presenteerde Roxeanne het resultaat van haar queeste: het nieuwe album In Mijn Bloed, in een goed gevulde Melkweg. Hazes blijkt haar nieuwe visie te hebben verwerkt in een reeks stijlvolle nummers, wisselend tussen ingetogen fluisterliedjes en ritmische meezingers.

Op het album klinken de instrumentaties gestroomlijnd en eigentijds, met hier en daar een Nile Rodgers-achtig gitaar-riff, een stuwende onderstroom van synthetische baslijnen en goed geplaatste, kekke geluidseffecten. In deze elegante stijl verpakt Hazes haar ervaringen en ideeën op een onopgesmukte manier. Ze zingt over liefdesleed, verwarring en bedrog in korte zinnen en heldere beelden (‘Trap ik weer in die shit van jou’), waarbij ze zichzelf niet spaart: ‘Ik verraad je met een Judaskus’.

Op het podium van de Melkweg gisteravond verscheen een diva op hoge hakken, met vuurrood haar en rode glitterjurk. Maar meteen na het openingsnummer liet de diva weten ‘bloednerveus’ te zijn, en vroeg ze of het goed was als ze haar schoenen uitdeed.

Roxeanne’s nieuwe stem is lager en geheimzinniger dan eerst en ook lager dan de bekende Hazes-galm. Haar natuurlijke kracht ligt in het middenregister, dat ze nu omzeilt, waardoor sommige uithalen minder volume hebben. Maar het gebrek aan kracht bleek te worden gecompenseerd door haar natuurlijke klank en eigenwijze intonatie. Het afkeurende ‘raidadadai’ in het gelijknamige nummer, klinkt bovendien gepast dreigend, met bijna Rihanna-achtige tongval.

Ze werd begeleid door vijf muzikanten, die er, met zijn allen op een rij, nog een beetje stijf bijstonden, maar de instrumentaties gedetailleerd uitvoerden. De outfit waarin Hazes na een kledingwissel terugkwam - maillotstrakke catsuit in glimmend blauw met daarover een pluizig jack - was mal en campy, en hoewel ze hem zelf te strak noemde voor haar figuur, had ze daar lak aan, lieten een paar opgestoken middelvingers weten.

Uitsmijter Ik Was Toch Je Meisje, een zoemende ballade, werd door iedereen meegezongen en klinkt als een moderne klassieker.

De nieuwe Roxeanne is naturel, een beetje onvast, maar in alles veelbelovend.