Brieven, 08/09/2017

Formatie

Haal Samsom erbij

De formateurs in Den Haag lopen op kousenvoeten, de algemene beschouwingen zijn uitgesteld tot er een kabinet is en Lodewijk Asscher en Mark Rutte wenden pijnlijk een demissionaire (!) kabinetscrisis af. Niet voor niets schreef Tom-Jan Meeus dat Den Haag Diederik Samsom mist (Als Samsom even triomfantelijk kan opwerpen: ‘Zeg, missen jullie me al?’, 3/9).

Samsom durfde vier jaar meer te zijn dan zijn verkiezingsprogramma en was niet bang voor een electorale afstraffing. Hij vond dat hij verantwoordelijkheid moest nemen, omdat maatschappelijk belang ging boven partijbelang.

Zulke politici heeft Den Haag nu weer nodig. De formatie duurt veel te lang, omdat vier partijen angstvallig proberen de electorale risico’s voor hun partijen te vermijden door om de hete brij in hun eigen en elkaars programma’s te draaien, zoals onze compromispolitiek dat veel te vaak doet.

Klimaat is het belangrijke en gevoelige thema dat GroenLinks liet liggen. De onderhandelende partijen weten dat het belangrijk is, maar vinden geen gemeenschappelijke noemer. Laat Samsom het als minister voor zijn rekening nemen. Hij heeft bewezen niet bang te zijn voor politieke verantwoordelijkheid en achteraf voor zijn keuzes te durven staan. Dat heeft hem in zijn partij de kop gekost, maar hem ook tot een bijzonder politicus gemaakt. Daarom adviseren wij de formateurs Samsom bovenaan hun ministerslijst te zetten. Rutte kan daar als oud-coalitiegenoot geen bezwaar tegen hebben en de VVD kan als grootste partij wel een plek missen. Dat zou de formatie wel eens zeer kunnen bespoedigen! en

Giftige beelden

Een misvatting

Wat Ian Buruma (Soms kunnen beelden gif verspreiden, 6/9) schrijft over het streven van de Confederatie in de Amerikaanse burgeroorlog, om de slavernij in stand houden, is een algemene misvatting, want die ging niet primair over slavernij. Vanaf de stichting van de oorspronkelijke Federatie was verschil van mening over de bevoegdheden van de aparte staten enerzijds en die van de Federatie anderzijds. De toenmalige staten breidden zich uit naar het westen en stichtten daar Territories, die later staten konden worden. Als gevolg van het toen al bestaande streven naar afschaffing van de slavernij, besliste de Federatie dat in de nieuwe gebieden geen slavernij zou bestaan. De zuidelijke staten meenden dat zo’n regeling hun bevoegdheid was, en niet die van de Federatie. Dat leidde tot de afscheiding. Pas halverwege de Burgeroorlog, toen duidelijk werd dat het Noorden zou winnen, durfde Lincoln een algeheel verbod op slavernij af te kondigen dat ook in de bestaande zuidelijke staten zou gelden. De huidige animositeit tegen de Federatie berust nog steeds op het gevoel dat zuidelijke staten door allerlei federatieve instellingen ten onrechte worden bevoogd, los van de slavernijkwestie.

Babysterfte

Alleen zinvolle echo’s

Verloskundigen en gynaecologen willen graag zoveel mogelijk babysterfte voorkomen. In het artikel Vijf echo’s voor alle baby’s (25/8)

stelt professor Pajkrt dat de babysterfte in Nederland omlaag kan door elke zwangere standaard vijf echo’s aan te bieden. Interessant is dat de babysterfte lager lijkt te zijn in Zweden. Een belangrijke reden daarvoor is een verschil in registratie. Tot voor kort was het in Zweden niet verplicht babysterfte in de baarmoeder te registreren voor 28 weken zwangerschap. In Nederland overlijden in die periode meer dan 400 baby’s per jaar die wel geregistreerd worden. Sinds kort zouden ook de Zweden deze vroege sterftes moeten registreren. Maar nog steeds is daar de sterfte in de baarmoeder voor 28 weken lager dan in Nederland, en na die periode nagenoeg gelijk. Echo’s maken niet het verschil. In Zweden wordt maar één routine-echo aangeboden rond 18 weken zwangerschap. In Nederland krijgen vrouwen standaard twee echo’s aangeboden.

Momenteel wordt in Nederland in een landelijke, gesubsidieerde studie onderzocht of twee extra echo’s in de tweede helft van de zwangerschap helpen om sterfte en ernstige ziekte onder baby’s te verlagen.

Wij pleiten ervoor te wachten op de resultaten van deze studie en niet overhaast méér routine-echo’s in te voeren voordat we weten of dat zinvol is.


Vrije Universiteit Amsterdam en
hoogleraar obstetrie UMC Utrecht

Rechter met pensioen

Verjonging graag

Wat een zielig verhaal, ‘Stoppen als rechter? Ik ben net zo fit als een veertiger en nog hard nodig’ (4/9). Is misschien een leeftijd van 70 niet al aan de hoge kant? Is er op enig moment geen behoefte aan een frisse blik? De rechter in kwestie wil zelf bepalen hoeveel dagen hij werkt en welke zaken hij krijgt. Als hij nou zelfstandige was… maar een rechter is (gelukkig) in loondienst, waardoor hij op tijd wordt vervangen door een jongere collega zodat de rechterlijke macht met beide benen in de maatschappij blijft staan.