Van kauwgomspoor tot piepkleine schilderijtjes

Straatkunst

Kunstproject ‘De Nieuwe Binnenweg Kleurt’ geeft op bijzondere wijze aandacht aan een grote bron van ergernis: aangekoekte kauwgom op straat.

Kunstenaar Ben Wilson maakt van kauwgom op het trottoir een miniatuurkunstwerkje. Foto Wikipedia/Salim Fadhley

In 2007 gaf toenmalig burgemeester Ivo Opstelten (VVD) in samenwerking met Nederland Schoon het startsein voor een groots opgezette campagne om kauwgom in de binnenstad te verwijderen. Met man en macht werd er geschraapt, gebikt en gestoomd, maar de kauwgomterreur bleek ondanks alle inspanningen amper te beteugelen. Ook de dagelijkse inzet van twee ROTEB-medewerkers blijkt nog altijd onvoldoende om het enorme gebied aan te pakken en kauwgomvrij te houden.

Rotterdammers Erica Sonneveld en Caroline de Jager bedachten daarom een ludieke actie om dit stadse milieuprobleem letterlijk onder het vergrootglas te leggen: maak van kauwgom kunst, zodat mensen zien hoe groot de vervuiling daadwerkelijk is. Het idee is afkomstig van de Britse kunstenaar Ben Wilson (1963), ofwel de Chewing Gum Man: Wilson pakt het kauwgomprobleem in zijn thuisstad Londen op bijzondere wijze aan, en heeft sinds 2004 in de straten van de Britse hoofdstad ruim tienduizend stukjes platgetreden kauwgom omgetoverd tot miniatuurschilderijen. Gewoon op zijn knieën, gewapend met een loep, afwasbare verf en flinterdunne penselen.

„Mensen storen zich aan vuil op straat, waar kauwgom een groot deel van uitmaakt,” legt Sonneveld uit. „Kijk maar eens rondom straatroosters en afvalbakken: overal plakken stukjes kauwgom die verkeerd gemikt zijn en vervolgens blijven liggen. De gemeente verwijderd nog wel, maar het is een onbegonnen zaak. Ons kunstproject ‘De Nieuwe Binnenweg Kleurt’ is een laagdrempelige en vrolijke manier om het probleem bij het grote publiek onder de aandacht te brengen.”

Kniebeschermers

Vanaf zaterdag 9 september zullen professionele en amateurkunstenaars de aangeplakte kauwgom aan beide kanten van de Nieuwe Binnenweg beschilderen, van het Eendrachtsplein tot aan de ‘s Gravendijkwal. Op een pad van een meter breed wordt er gewerkt vanonder twee vouwtentjes, en zet de organisatie kleine gebieden af met linten. Tussen de zes en acht uur per dag gaan de kunstenaars aan de slag. De klus moet binnen twee weken zijn geklaard. Sonneveld: „Voor de deelnemers regel ik kussens, matrasjes en kniebeschermers, de plaatselijke horeca zorgt voor koffie en lunch. De hele straat doet mee.” Stadsbeheer Rotterdam stelt echter wel een aantal eisen aan het project. Zo mogen de straat en het bijbehorende meubilair niet worden beklad, maar dat is in dit geval grijs gebied. „Het gaat om aangeplakt vuil óp de straat. En de verf die we voor de kauwgum gebruiken vervaagt op den duur. De kleine kunstwerken zijn niet permanent.”

Eén van de deelnemende kunstenaars is Rotterdammer Stephan Brusche, bekend van zijn Bloody Gnomes en bananenkunst. „Het is een origineel idee, deze street art in meest letterlijke zin,” zegt Bursche. „En dat zo veel artiesten en hobbyisten meewerken aan één groot kunstwerk is natuurlijk heel bijzonder. Ik vind het leuk om klein te werken, en denk er aan om kabouters te schilderen. Dat ligt dicht bij mezelf.”