Cultuur

Interview

Interview

Foto Khalid Amakran

‘Als ik terugkijk: ik heb niks fout gedaan’

In de rubriek Jong! vertellen pubers over zichzelf, de wereld en elkaar. Deze week: Myrthe Brinckmann (17).

Kos

„Mijn ouders zijn sinds mijn tweede uit elkaar. Mijn vader is hertrouwd en nog een keer gescheiden. De laatste tijd zie ik mijn vader minder omdat ik druk ben met toneel. Ook de vakantie met hem heb ik moeten afzeggen. Daar heb ik wel moeite mee gehad. We gingen naar Kos, in zo’n resort. Met mijn moeder staan we al een paar jaar op dezelfde camping in Denekamp. Mijn vader had zin om met alle kinderen te zijn. Hij vond het jammer, maar stond achter mijn keuze. Hij vindt het stoer dat ik voor mijn eigen toekomst kies.”

Alfameisje

„In de vierde ben ik blijven zitten. Er waren twee vakken waarvoor ik alleen maar drieën haalde, natuurkunde en wiskunde B. En er was frictie in mijn vriendinnengroepje. Mijn beste vriendin had een vriendje dat nogal handtastelijk was naar andere meisjes toe. Ook naar mij. Zij heeft mij dat heel erg kwalijk genomen terwijl als ik terugkijk: ik heb niks fout gedaan. Ik heb hem van me afgeduwd. Zij was in die groep echt het alfameisje zeg maar, dus dat was wel zwaar. Ik durfde de pauzes niet meer in, dan bleef ik op het toilet. Ik was heel eenzaam. Toen heeft iemand mij onder haar vleugels genomen en kwam ik bij een andere vriendengroep. Als ik nu een probleem heb zeggen zij: kom maar, er staat een bed klaar.”

Bankbediende

„Bij mijn theatergroep, The Young Ones in Zwolle, moet je voor elke productie auditie doen. Je wordt echt als acteur gezien, niet als meisje, kind. Mijn moeder zegt dat ik er heel erg vooruit ben gegaan. Deze zomer zit ik ook bij een grote productie in Almelo: Het Verzet Kraakt, de grootste bankroof aller tijden. Ik speel een bankbediende en nog een paar kleine rollen. We doen meer dan twintig voorstellingen, tot eind september.”

Foto’s Khalid Amakran

Familie

„Ik heb een halfzusje en halfbroertje van 7 en nog een halfbroertje van bijna 1. Ik heb vaak het gevoel dat ik voor hen moet zorgen. Waar dat vandaan komt weet ik niet, van de scheidingen misschien. De tweede vrouw van mijn vader zie ik als mijn tweede moeder. Hun scheiding kwam net zo hard aan. Haar familie waren ook mijn tantes, ooms, nichtjes, neefjes. Die zie ik praktisch niet meer. Zijzelf heeft nu ook een nieuwe vriend. Soms heb ik het gevoel: ik word vervangen. De theatergroep is ook daardoor echt mijn familie. Ze vangen me zo goed op. Theater is mijn bestemming, mijn ding. Dat geeft zekerheid. Ik kan me niet voorstellen dat ik later iets anders ga doen.”

In de rubriek Jong! vertellen pubers over zichzelf, de wereld en elkaar. pubers@nrc.nl.