Longreads

Een ooggetuigenverslag van Houston na 1,3 meter neerslag

In Fifty-one inches volg je vijf inwoners van Houston: vijf verhalen van terreur, leed en heroïek.

Foto Houston Chronicle

In het geweld en de onzekerheid rondom Irma zou je bijna vergeten dat het nog maar een week geleden is dat Harvey Houston onder water zette. Op de site van de Houston Chronicle staat de prachtige longread Fifty-one inches, vernoemd naar het recordhoeveelheid water die viel tijdens de storm. Aan de hand van de persoonlijke verhalen van vijf inwoners van Houston wordt een beeld geschetst van wat zij daar door hebben gemaakt tijdens en na de orkaan.

Het verhaal volgt vijf mensen waaronder ‘de moeder’, de 36-jarige Ajshay James, die haar huis moest verlaten met beperkte zuurstof voor haar te vroeg geboren dochtertje Harper, en ‘de weerman’ Eric Berger, “Houston’s meest terughoudende weerman”, die zich niet kon voorstellen dat er zó veel regen zal vallen en daardoor te laat doorheeft hoe groot de omvang van de ramp is.

Bij de kust van Afrika begint de longread, 5.000 kilometer van Texas. De vijf hoofdpersonen zijn nog onwetend. De weerman post niets op zijn blog, er is geen reden om mensen ongerust te maken, denkt hij, en vertrekt van huis om zijn dochter naar de orthodontist te brengen. Als lezer weet je wel beter: wie heeft er niet de foto’s gezien van ondergelopen straten, drijvende auto’s en mensen in bootjes.

De longread geeft een schrijnend inkijkje in een ramp van ongekende omvang. Deze persoonlijke verhalen laten zien hoeveel implicaties de orkaan heeft. De moeder wier kind eigenlijk rondom de klok zorg nodig heeft, en die steeds uitrekent hoeveel uren ze nog heeft voordat de zuurstoftank van baby Harper leeg is.

Fifty-one inches zit vol met indrukwekkende omschrijvingen die je bijblijven, zoals deze:

Hij zag iets drijven, en negeerde het bijna. Toen bewoog het. Hij draaide de boot om.
Een man, zijn neus nauwelijks boven water, dobberde in de stroming, met zijn portemonnee en telefoon boven zijn hoofd. Hij pakte de boeg en hield zich vast. Ellis’ nichtje sprong uit de boot en hielp de man erin.
“Heb je een vrouw met een witte hond gered?” vroeg de man. Ellis schudde zijn hoofd.
De man bleef de vrouw beschrijven, en de hond, de hele weg terug naar droge bodem.
Alsof, als hij haar beter zou beschrijven, het antwoord zou veranderen.

Lees hier de longread Fifty-one inches van de Houston Chronicle (6000 woorden, leestijd 24 minuten)