Column

‘Ronja is weg. Ze wil niet met jou aan tafel zitten’

Schrijver Arnon Grunberg vervangt twee weken non stop een vader in een Zutphens gezin met vier kinderen. Hij doet dagelijks verslag.

Moet ik Marjolein mijn vervangvriendin noemen? Is dat de consequentie van mijn vervangvaderschap voor haar vier dochters? Mijn eigen vriendin was gespannen toen de dag naderde dat mijn vervangvaderschap een aanvang zou nemen. ‘Ik vind het vreselijk dat je naast die vrouw gaat liggen,’ zei ze. ‘Niet eens omdat je seks met haar zou kunnen hebben, maar omdat ze dan weet hoe je slaapt.’

‘Ach,’ antwoordde ik, ‘dat weten toch meer mensen?’

Als ik een paar uur na mijn aankomst een bal gooi naar de eennajongste van Marjolein, Layla, slaakt de moeder een kreet. Ik beschouw het als mijn plicht op haar af te rennen. Ze zegt: ‘Ik zag een grote rat.’

Eigenlijk vind ik Marjolein geen vrouw die bang is voor ratten, dus ik beperk mijn reactie tot: ‘Oh.’

Daarna ga ik verder met het balspel waarbij ik erop let de plaats waar de rat werd gezien te mijden.

Het avondeten nadert. Er wordt vroeg gegeten, een uur of halfzes. Tot voor kort at ik tussen halftien en tien.

Marjolein komt bezorgd uit de keuken. ‘Ik moet Ronja zoeken,’ zegt ze, ‘ze is naar haar vriendin Fleur vertrokken. Ze wil niet met jou aan tafel zitten.’

Ik begrijp dat de komst van de vervangvader voor meer emoties zorgt dan aanvankelijk was voorzien. De oudste weigert de vervangvader, zoals het lichaam een kunstnier weigert. ‘Ik kan me daar iets bij voorstellen,’ zegt Marjolein, ‘ik sliep vroeger bij mijn moeder in bed. Als ze dan mannen mee naar huis nam moest ik uit dat bed. Dan kon ik woest zijn.’

Dat klinkt alsof de vervangvader een stuk vlees is dat Marjolein naar haar hol heeft gesleept. Ik wil alles zijn, ook vlees, maar het was niet de rol waarop ik me had voorbereid.

Intussen loop ik met de jongste, Zora, bijna één, door de tuin en ik zeg: ‘Ik vind het lief dat jij met mij aan tafel wil zitten.’

Marjolein komt terug met Ronja. ‘Ik heb met Fleur d’r moeder en Ronja afgesproken dat als er een bordje hangt met vlinders ze bij Fleur naar binnen mag. Als er een bordje hangt met de maan willen ze niet gestoord worden. Op een gegeven moment was ze meer daar dan hier.’

We gaan aan tafel. Ronja zit op schoot bij de moeder, op veilige afstand van de vervangvader.

Hoe hij ook zijn best doet, de vreemdeling zorgt voor spanningen.

Wordt vervolgd.