Column

Johnny lacht mét de lokale bevolking

Zap De publieke omroep ging naar Nepal, RTL naar Mongolië. In Risky Rivers (BNNVARA) wordt gelachen om die ‘kleine Nepalese Führer’; Johnny into the Wild toont respect.

Vooropgesteld: zelf durf ik niet eens in de wildwaterbaan van de Efteling, dus misschien zou ik niets moeten zeggen over Risky Rivers (BNNVARA), een nieuw programma waarin steeds twee tv-persoonlijkheden in een raft een woeste rivier afdalen. In de eerste aflevering, maandagavond, was de rivier de Marsyangdi in Nepal, die in vijf dagen moest worden bedwongen door Ryanne van Dorst (de rockmuzikante Ella Bandita) en Maxim Hartman.

Het viel niet mee. Van Dorst en Hartman waren naar Nepal gekomen in hun vertrouwde Hilversumse braniestemming waarin het zaak was elkaar zo veel mogelijk vliegen af te vangen. Dat werd gênant toen het duo te horen kreeg hoe dat in zijn werk gaat, raften. Ze hadden geen aandacht voor de Nepalees die de instructie gaf, draaiden zich liever naar elkaar en naar de camera en zeiden: „Ik versta er geen hol van.”

Wat later heette de man, die met de twee Nederlanders in de boot ging en het duo steeds dwingender riep wat te doen een ‘kleine Nepalese Führer’. Wel een met verantwoordelijkheidsgevoel, want even later stapte de raftinstructeur van boord. Hij weigerde nog langer in zijn eentje met die twee Hollanders de rivier af te dalen: er was een extra bemanningslid nodig om zonder ongelukken veilig benedenstrooms te komen. Natuurlijk begonnen Van Dorst en Hartman aan wal weer te kibbelen, al waren ze het erover eens dat er in het dorpje waar ze hun eerste nacht doorbrachten ‘geen reet’ te doen was.

De tocht was loodzwaar. Geleidelijk aan verzoenden de rafters zich ermee dat Nepal méér is dan een attractiepark, deden ze beter hun best bij het peddelen en toonden ze meer belangstelling voor de Nepalezen die ze onderweg ontmoetten – met een geweldige opruiende toespraak van een jonge Nepalese uit de onderdrukte Shudra-kaste als hoogtepunt. Maar na een uur Risky Rivers was het om een heleboel redenen prettig dat Van Dorst en Hartman veilig op hun bestemming waren aangekomen.

Hoe het heel anders kan bleek bij het verwante Johnny into the Wild (RTL), waarin Johnny de Mol op zoek gaat naar mensen die in nauw contact met de natuur leven. Voor de eerste aflevering trok hij naar de bergen in het westen van Mongolië. Niet alleen, het blijft tv, maar met de presentatoren Eva Jinek en Merel Westrik. Het contrast met het raftende duo op de publieke omroep was enorm. Westrik en Jinek voegen zich wél naar hun omgeving en zijn niet bezig met showing off. Het grootste verschil zit in de aanpak van De Mol. Onderweg in de auto dolt hij met de vrouwen en gaat de kauwgom van mond tot mond, maar waar er wordt uitgestapt is hij een en al oog en aandacht voor de mensen die hij ontmoet. In Johnny into the Wild wordt gelachen mét de lokale bevolking, niet langs ze heen gepraat. Elk gesprek dat De Mol aangaat, voert hij met respect – en het besef dat hij te gast is in Mongolië.

Het geweldige decor van de volkomen verlaten Mongoolse bergen helpt ook – Westrik en Jinek zijn er zichtbaar van onder de indruk. (Ze schieten wel vaker vol, zodat je je ook wel een beetje zorgen maakt over de werkdruk bij de omroep.) Ze slapen in de tent bij hele families, zien een pasgeboren geitje, komen vijf dagen geen stromend water tegen en bereiken uiteindelijk hun reisdoel: de plaats waar een Kazakkenfamilie leeft van de jacht met arenden, zoals dat daar al tweeduizend jaar gebeurt. Piepend als een jong katje zit de reusachtige vogel op de stoep. Westrik later: „Ik schrok ervan hoe ontroerd ik was.” Ze was niet de enige.