Droomscenario voor Wilco Kelderman

Ronde van Spanje

De voormalige belofte maakt indruk in tijdrit Vuelta en stijgt naar derde plaats in het klassement. „Ik ben in supervorm.”

Wilco Kelderman tijdens de tijdrit in de Ronde van Spanje. Hij werd tweede. Foto JAVIER LIZON/EPA

Het kleine wiebeltje op het startpodium, een momentje van fysieke onbalans vlak voor vertrek. In het verleden zat ’m de onmacht van Wilco Kelderman (26) juist in die details, droop het fatalisme er bij een foutje vanaf, geplaagd door een al dan niet opgelegd verwachtingspatroon. Maar niet deze Vuelta. De jaren van piekeren lijken achter hem te liggen.

Zijn hand zoekt en vindt houvast aan een stuk plastic, terwijl een organisator aftelt tot salida – vertrek. Dan mag hij los voor een glooiende tijdrit van veertig kilometer, in de Noord-Spaanse zon, over een parcours dat hij een dag eerder tot op het bot verkende. Inzet is uitzicht houden op een podiumplaats in de Ronde van Spanje. Voor het laatst haalde Joop Zoetemelk dat in 1979 – hij won.

Het is uitstekend wat Kelderman tot nog toe laat zien deze Vuelta, die nog vijf ritten duurt, dat wel. Er kan nog veel gebeuren, de terugval van Tom Dumoulin twee jaar terug is niemand vergeten. Hij zakte door het ijs in de slotritten, niet langer bijgestaan door ploeggenoten. Ook Kelderman moet het in de slotweek nagenoeg alleen doen. Zijn opmars in deze uitgave gaat gestaag, al zal dat niet leiden tot de overwinning. Chris Froome is voor nu een maat te groot.

Krachtige cadans

Terug naar de tijdrit. Wat zien we aan Keldermans techniek? Zijn benen bewegen in een krachtige cadans, in lijn met het frame, anders dan die van de Spanjaard Alberto Cantador, die zijn linkerknie naar buiten zwiert om het zijn zitvlak wat aangenamer te maken.

Dan die doodstille kattenrug, terwijl het lijf zo graag van links naar rechts wil bewegen – met Keldermans rompspieren zit het wel snor. Steeds kijkt hij kortstondig op, om te checken of de ingezette koers nog de juiste is. Dan de blik weer op het stuur, waar een schermpje het trapvermogen aangeeft. In deze fase van de tijdrit werkt dat motiverend. Kelderman is als een dolleman van start gegaan. Bij het eerste meetpunt na dertien kilometer is hij het snelst van iedereen.

Zijn stijl is die van een specialist en doet denken aan die van Dumoulin, in de jeugd van Rabobank zijn ploegmakker, en nu weer bij Team Sunweb. Als tiener keek Dumoulin tegen Kelderman op, moest hij in tijdritten zijn meerdere erkennen in de zelfverzekerde, nonchalante en ongrijpbare jongen die overal waar hij fietste als crème de la crème van de wielersport werd betiteld. Niet eenvoudig om dat in te lossen.

De mannen ontwikkelden zich anders: een zevende plaats in de Giro van 2014 was voor Kelderman tot nu toe het hoogtepunt, daarna reeg hij valpartijen en blessures aaneen. De opmars van Dumoulin kennen we: die won dit jaar de Giro. De rollen zijn in de loop der jaren omgedraaid. Maar ze hebben van elkaar geleerd, lijkt het.

De benen branden

De tweede helft van de tijdrit tussen het racecircuit van Navarra en het stadje Logroño is lastiger. Daar worden de wegen glooiend, gaat het naast spierkracht om de hartlongfunctie, en het vermogen pijn te incasseren: dit is de derde week van de Vuelta, de benen branden, de vermoeidheid zit al diep. Maar, zei Sunweb-ploegleider Marc Reef vooraf: „Wilco maakte dit jaar nog niet veel kilometers. Die is nu frisser dan andere mannen.”

Dat blijkt. Met nog 23 kilometer te gaan raast Kelderman zijn Colombiaanse concurrent Esteban Chaves voorbij, die twee minuten eerder van start is gegaan. Een droomscenario. Op de korte klimmetjes draait hij in een vederlicht verzet omhoog, uitlopend op Vincenzo Nibali en Contador. Alleen Chris Froome komt in dit gedeelte van de tijdrit terug. Die heeft zijn race slimmer ingedeeld. Dat is geen schande, de Brit is de beste ronderenner van dit moment. Daarachter rijdt Kelderman, een plek waar hij gezien zijn talent al jaren thuishoort.

De laatste meters gaan staand, met mokerslagen op de pedalen. Hier is een wielrenner bezig aan zijn grote doorbraak. Kelderman rijdt de tijdrit van zijn leven. Hij wordt tweede en stijgt naar de derde plaats in het klassement. Hij staat 2 minuut 40 achter op klassementsleider Froome en 42 seconden op nummer twee Nibali.

Nu vijf moordende dagen. Kelderman heeft bergop geen ploegmaat meer over. „Maar ik ben in supervorm”, zegt hij tegen de NOS. „Je weet het nooit.” Hij is weer de oude.