‘Zal ik water over je heen gooien?’

Schrijver Arnon Grunberg vervangt twee weken non stop een vader in een Zutphens gezin met vier kinderen. Hij doet dagelijks verslag.

Als ik de trappen van perron 1 van het station van Zutphen afloop, zie ik drie meisjes op blote voeten. Onlangs was ik nog bij deze meisjes thuis – ik wilde de vader die ik zou vervangen spreken, om misverstanden te voorkomen – en toen werd me verteld: „Wij dragen thuis geen schoenen.” Kennelijk ook niet op het station.

Zo begint mijn vervangvaderschap, met blote voeten.

Ik geef de moeder, Marjolein, een kus, ze heeft de jongste, Zora, op haar arm. De andere drie meisjes, Layla (2), Thura (4) en Ronja (5) rennen vooruit naar de auto. Mijn koffer past niet in de achterbak, daarom moet ik, illegaal, op de grond tussen twee babystoeltjes in hurken terwijl mijn koffer naast Marjolein is geplaatst.

„Ben je lang van huis?”, vraagt ze.

Terwijl we naar het vakantiehuisje rijden – mijn gezin woont in een vakantiepark – vertelt Marjolein: „Ik zat erdoorheen, ik kon wel een vervangvader gebruiken. En een andere vader op het vakantiepark vroeg: ‘Komt die nog? Dan ga ik hem gemene vragen stellen. Ik kom namelijk niet door zijn boeken heen.’ Ik wilde hem eerst uitnodigen voor het feestje van Zora, maar daar zag ik toch vanaf.” Zora wordt 4 september 1.

„Ik ben gemene vragen gewend”, zeg ik.

Op dat moment word ik door de twee oudste meisjes die achter me zitten bekogeld met een knuffel. Ze beginnen ook te schoppen. „Ik heb gezegd dat ze je niet mochten schoppen, over het bekogelen met knuffels heb ik niets gezegd”, verklaart de moeder.

„Missen jullie papa erg?”, informeer ik.

„Jaaaa”, roept Ronja. „Zal ik water over je heen gooien?”

De vervangvader moet net als een nieuwe stofzuiger worden getest.

Thuis gaan de oudste meisjes tekenen, de jongste krijgt borstvoeding en dan suggereert de moeder dat ik zal voorlezen zodat zij kan koken. Ik lees voor uit Kaatje verhuist van Liesbet Slegers dat op de bank slingert.

Eerst werpt de oudste zich achterover, kreunend van ellende. Weldra lopen alle kinderen weg.

„Ga maar je koffer uitpakken”, zegt de moeder.

Als ‘vervangvader’ in een gezin hoopt Arnon Grunberg te kunnen oefenen als vader. Tientallen gezinnen reageerden op een oproep in NRC. In dit artikel beschrijft hij het keuzeproces: ‘Wat doen papa’s?’ ‘Afwassen, koken, Jonas in de walvis spelen’

Ik heb geen eigen bed, wel een eigen bureau. Op dat bureau ligt een cadeautje van Rini, de echte maar tijdelijk afwezige vader. Het is een boek dat hij heeft geschreven: The Power of Nothing – A Spiritual Guide to True Emptiness.

Er staan aanbevelingen op de cover zoals: „One of those truly exceptional books.”

Ik open het. Elke bladzijde is blanco.

Wordt vervolgd.