‘Mijn dochter vindt dat ik veel te weinig vraag’

Jenny de Jong-Fafiér (86) is ondanks haar leeftijd met veel plezier werkzaam als pedicure. Maximaal drie klanten per dag geeft ze voetverzorging vanuit de praktijk in haar huis. Ze woont in een huurhuis in Amsterdam.

Foto Bob van der Vlist

IN

‘Ik word over een paar weken 87, maar ik vind het nog steeds prettig om aan het werk te zijn. Toen ik jong was en als semiprofessionele beroepsactrice in films en reclames speelde, heb ik een keer een lichtmast op mijn knie gehad. En doordat ik daarna een paar keer lelijk ben gevallen, ben ik nu slecht ter been. Ik kom de deur nauwelijks meer uit, dus is het fijn dat ik mensen aan huis kan helpen. En ondertussen wordt er wat gekletst. Veel van mijn klanten zijn al op leeftijd dus die vinden het interessant als ik wat over vroeger vertel.

„Toen ik 25 jaar was speelde ik voor het eerst in een film. In de jaren die daarop volgden werden het er steeds meer. Ik heb er altijd aardig mee verdiend, en ondertussen zorgde ik voor mijn gezin. Toen ik vijftig werd adviseerde mijn dochter, medisch pedicure, mij ook pedicure te worden en aan huis een praktijk te beginnen. Zo kon ik gemakkelijker de zorg voor mijn moeder en mijn tante op me nemen.

„Volgens mijn dochter ben ik veel te goedkoop, ik reken 14 euro per keer. Maar dat kan me niks schelen. Ik reken ook nooit iets voor een na-controle. Dat vindt iedereen belachelijk, maar ik zou dat niet aan mezelf kunnen verkopen. Ik ben zo dankbaar dat ik dit nog kan doen en dat ik nog leef, daar heb ik geen geld voor nodig. Per maand verdien ik 400 euro netto met mijn werk. Samen met mijn pensioen en AOW is dat net genoeg om van rond te komen.”

UIT

‘Omdat ik invalide ben word ik veel geholpen door mijn dochter, mijn zoon of door vriendinnen. Daar wil ik wel altijd iets tegenover stellen. Want het is leuk om iemand één of twee keer te helpen, maar bij de derde keer gaat dat toch tegenstaan. Dus als ik dan bijvoorbeeld de benzine of de lunch betaal, voelt het fijner.

„Mijn dochter en ik gaan graag elke vrijdag naar het winkelcentrum of naar de markt in Amstelveen. Bij de ‘gouden groenteman’, zoals mijn dochter hem noemt, koop ik een half kippetje, een coq au vin of een aardappelsalade. Dat is daar heerlijk. Je betaalt wel 4 euro per portie, maar ik eet doorgaans weinig omdat ik niet te zwaar wil worden vanwege mijn been. Zelf kook ik ook wel, bijvoorbeeld pasta met kalfsfricandeau. De verfijnde smaak ervan vind ik heerlijk. Koken is alleen wel lastig, omdat ik niet zo lang op dat been kan staan. Vaak vind ik het daarom te veel gedoe en eet ik de ene dag warm en de andere dag een boterham of soep.

„Voor mijn verjaardag in oktober ga ik met mijn zoon en dochter en aanhang naar Gelderland, daar woont mijn boerenfamilie. We slapen in een oud hotel – heel nostalgisch. Mijn papa dronk er vroeger zijn borreltje. Ik heb als verjaardagscadeau geld gevraagd, daarvan neem ik iedereen mee. En we gaan natuurlijk ook lekker uit eten. Met een wijntje erbij, dat maakt het wel zo speciaal.”