Column

Flutzomer

Een zorgeloze zomer hadden we niet in Rotterdam. Zo ging de zon pas schijnen toen de schoolvakantie was afgelopen. Dat hebben wij weer. En de buxusrups terroriseerde de stad, ook dat nog. In onze nette wijk Blijdorp vrat hij tientallen zorgvuldig geknipte buxushaagjes kaal en liet een verwoest landschap achter met overal verdorde heggen, waar hier en daar ook nog eens van die geel-grijze deelfietsen in waren gekwakt. Ik zag mijn stokoude buurman zo’n fiets nijdig uit zijn dorre heg trekken en naar de overkant van de straat slepen, waarschijnlijk geïnspireerd door de bewoners van de naastgelegen wijk Middelland, waar ze het overigens rigoureuzer aanpakken. Tientallen oBikes tegelijk stapelen ze er op en in hun bakfietsen om ze een straat verderop in lege parkeervakken neer te zetten, onder het motto „Eigen fiets eerst”. En gelijk hebben ze. Het bedrijf oBike heeft inmiddels beloofd een speciaal team de stad in te sturen dat de strooifietsen wekelijks gaat ordenen en weghalen van plekken waar ze niet thuishoren: smalle stoepen, volle fietsenrekken, parken, terrassen, voortuinen, singels en kale buxusheggen bijvoorbeeld. Ik heb er een hard hoofd in. Komende week vergadert de gemeenteraad over de rondslingerende deelfietsen en gaat Rotterdam hopelijk, net als Amsterdam, een einde maken aan deze smijtfiets-terreur. De eigenaar van oBike kan zich dan wel voordoen als een milieubewuste fietsactivist, maar runt vanuit Singapore een vet commercieel bedrijf dat onze straten meedogenloos volkwakte met honderden goedkope fietsen en vooral veel geld verdient met het doorverkopen van de gegevens van abonnementhouders.

Wat verder nog afgelopen zomer? Een kerk in het wijkje Heijplaat brandde af (maar daar hebben ze er vier van), Club Vie werd gesloten (en weer geopend) na seksuele terreur van mannelijke bezoekers, er waren twee angstaanjagende branden bij Shell en Esso in de haven (die achteraf mee bleken te vallen, volgens de autoriteiten) EN onze stad was even wereldnieuws toen we dan eindelijk ook eens te maken kregen met echte terreur, althans, zo leek het even. Het werd uiteindelijk (en gelukkig maar) een hilarische ‘terreursoap’ met een stomdronken, Spaanse monteur met gasflessen in zijn busje en een Brabantse lolbroek die een nepbericht had verspreid over een aanslag op een concert van een band met de idiote naam ‘Allah-Las’. Dat hebben wij weer. „BIJNA was Rotterdam het Barcelona van Europa”, grapten Fokke & Sokke in deze krant. Lach er maar om. Maar onze stoere stad herpakte zich snel en zette moedig de strijd voort tegen de terreur van de buxusrups en de deelfiets.

Onze stoere stad herpakte zich snel en zette moedig de strijd voort tegen de terreur van de buxusrups en de deelfiets

Het was kortom een flutzomer vol natte scheten, maar ons is beloofd dat we een spannende herfst en winter tegemoet gaan, als de politieke partijen hun snoeiharde campagnes starten voor de gemeenteraadsverkiezingen. Geert Wilders schijnt alleen zijn lokale PVV nog lang niet op orde te hebben en Thierry Baudet heeft nauwelijks tijd om op de markt te komen flyeren voor bondgenoot Leefbaar Rotterdam. Dus ook dat zal wel weer met een sisser aflopen. Want zo gaat dat hier dus altijd, in onze ‘wereldstad’.

(@mirjamdewinter) is freelance journalist en stadsgids in Rotterdam.