Column

Hoop voor oude glorie?

Het is opvallend hoezeer de Nederlandse zelfbewustheid op voetbalgebied tot dwergachtige proporties is geslonken. Vanavond speelt het Nederlands elftal een cruciale wedstrijd tegen Frankrijk. Niemand lijkt nog in een gunstige afloop te geloven. Diep in ons hart hebben we er ons al bij neergelegd: het wordt weer niks.

In Voetbal Inside, het voetbalprogramma van RTL7, barstte een homerisch hoongelach uit toen de kansen van Nederland werden besproken. „Ik denk dat we volkomen kansloos zijn”, zei Johan Derksen. „Je hebt altijd tien procent kans”, probeerde trainer Gertjan Verbeek de moed er nog een béétje in te houden. „Vijf procent”, gierde René van der Gijp.

Gelukkig kloppen de profetieën van deze kenners niet altijd, zoals we ons nog goed kunnen herinneren van het laatste wereldkampioenschap, toen Louis van Gaal en zijn mannen al werden afgeserveerd – ook door mij trouwens – nog voor er een bal had gerold. Maar Van Gaal was ons allemaal te slim af en verzon een verdedigende strategie die iedereen verraste. We vielen van de ene verbazing in het andere doelpunt, zelfs de superieur geachte Spanjaarden kregen een pak slaag.

Zou dat vanavond in Parijs niet opnieuw kunnen gebeuren?

Natuurlijk kan dat, „want het blijft voetbal”, maar erg waarschijnlijk is het niet – dat ben ik met de sombere profeten van RTL7 eens. Er is weinig klasse meer in het Nederlands elftal, of het moet de verbleekte glorie van de grote sterren zijn. Toen ik ze hoorde praten in het trainingskamp, zonk de moed me nog dieper in de schoenen.

Arjen Robben vertelde dat hij niet voor 100 procent kon spelen, omdat hij een kuitblessure bij een tennispartijtje had opgelopen. Robben raakt zó gemakkelijk geblesseerd dat hij me nog in staat lijkt een been te breken bij een golfwedstrijd. Het is duidelijk: Arjen haalt het einde weer eens niet en zal vervangen moeten worden door iemand die wel fit is, maar geen man voorbij komt.

Met Robin van Persie kreeg ik enig medelijden. Hij is twee jaar lang geboycot door Danny Blind, de vorige bondscoach, die hem niet fit genoeg vond. Dick Advocaat nodigt hem wel uit, en wat blijkt? Hij is nog steeds geblesseerd, nu aan zijn schouder, maar hij wil daar „vanwege van het landsbelang” niet te veel over zeggen. Kennelijk ligt heel Frankrijk nu wakker van de vraag: zal die schouder van Van Persie het houden?

Die andere voormalige grootheid, Wesley Sneijder, zou fysiek ook al niet zijn opgewassen tegen de Franse reuzen op het middenveld. Deskundigen suggereren dat voor hem daarom een speciale positie moeten worden gecreëerd tussen middenveld en aanval. Misschien vanaf een geriefelijke sofa? En Frankrijk maar wakker liggen.

Nee, het gaat nog steeds niet best met het Nederlandse voetbal. Bij Ajax dachten ze er weer bovenop te zijn, maar de leiders Van der Sar, Bergkamp en Overmars bewezen alsnog het ongelijk van Johan Cruijff, die vond dat topvoetballers per definitie topbestuurders zijn.

Zullen de versleten vedetten ons vanavond toch nog uit de brand helpen? Ik moet bekennen dat ik dit stukje vooral heb geschreven om het Opperwezen te smeken nog één keer over Zijn voetbalhart te strijken. 0-1 is genoeg. Komaan, U heeft ergere dingen op Uw geweten.