Recensie

Vernieuwde Franz Ferdinand opzwepend, jong en gretig

Vijftien jaar geleden had de Schotse band al grote hits, maar in Paradiso liet Franz Ferdinand zien dat ze zich vernieuwd hebben en nog vol vuur oude hits brengen.

Voorman Alex Kapranos van Franz Ferdinand tijdens een eerder concert op deze tournee in Benidorm, Spanje, op 29 juli. Foto Morell/EPA

Het wandvullende achtergronddoek was veelzeggend: de naam Franz Ferdinand in Las Vegas-stijl, met sterren en neonkleuren. Weg waren het sober constructivisme en zwart-wit, gisteravond droeg Alex Kapranos zwarte lakschoenen en een nieuw geblondeerd kapsel. In de eerste nummers van het optreden, in een uitverkocht Paradiso, Amsterdam, gedroeg hij zich als een enthousiaste quizmaster die het publiek nog verder wil opjutten met geestdriftige aankondigingen en armgezwaai. Daarna legde hij zich toe op de duckwalk met zijn gitaar, hoge sprongen met scharende benen en het juiste midden vinden tussen joligheid en het hete aardappel-Brits in zijn zangstem.

Het is een onverwacht moment voor Franz Ferdinand om op tournee te zijn. Hun laatste eigen album verscheen in 2013, daarna volgde een geslaagde samenwerking met de Amerikaanse broers Sparks, onder de naam FFS.

Alle grote hits

Zo werd het concert van gisteravond een greatest hits-optreden, waarin de Schotse band kon plukken uit de vijftienjarige geschiedenis, met nummers als ‘Love Illumination’, ‘Michael’, en ‘In The Dark Of The Matinée’. Met flair en bravoure werden bekende nummers lijziger uitgevoerd (Matinée), of juist hoekiger.Tussendoor speelde de band een handvol nieuwe liedjes, zoals ‘Lazy Boy’ en ‘Paper Cage’, die zich onderscheidden van de rest van het repertoire door ritmische episoden, met de nadruk op disco-achtige bas- en drumpartijen. Deze koers zal samenhangen met de twee nieuwe bandleden, die samen de opgestapte gitarist Nick McCarthy vervangen.

Tegen het eind zong Kapranos door gordijnen van zweet, in kletsnatte kleren, zonder haperen. Het voltallige publiek moest op de knieeën, voordat het weer op mocht springen, voor een uitbundig ‘This Fire’. Als vijfmanschap lijkt Franz Ferdinand nu verjongd en gretig. Het beeld van drie gitaristen, die rechtstandig op en neer springen tijdens een plagerig uitgesponnen ‘Take Me Out’, was daar een bewijs van.