Regeldruk in de zorg

Aanvaard dat niet alles te regelen is

foto Getty

De doorgeschoten regeldruk in de zorg: niks nieuws, wel vervelend. Minister Schippers zegt dat we liever vertrouwen op formulieren dan op elkaar (Zoveel regels dat voelt als wantrouwen, 26/8).

Als samenleving die zelfontplooiing en autonomie als een groot goed ervaart, kunnen en willen we niet accepteren dat sommige zaken buiten onze invloed liggen: zeker als het gaat om onze gezondheid.

We willen dan ook graag anderen verantwoordelijk kunnen stellen. Ergens verhaal kunnen halen, liefst met compensatie. Nog niet geheel Amerikaans, maar toch steeds wat meer.

Om aansprakelijkheid af te wenden, dan wel te claimen, is wel bewijslast nodig. Dus onder het mom van ‘kwaliteit’ wordt alles wat loszit, vastgelegd.

Waar het natuurlijk écht om gaat, is juist datgene wat niet vastgelegd kan worden. En laat dat er nu juist zo vaak bij inschieten door de regeldruk.

Als we kunnen leven met wat meer verbondenheid, het daarbij behorende vertrouwen en risico dat niet alles te regelen is, dan pas kunnen we de regels links laten liggen. Daar hoort een impliciete acceptatie van fouten dus bij. Kunnen en willen we dat als kleine keizers van ons eigen leven? Het vraagt om verbondenheid en acceptatie dat niet alles maakbaar is.