Recensie

‘Vlaklanders’: twee Titussen wachten intensief op inzicht

Theater

In het Zeeland Nazomer Festival schreven Gerardjan Rijnders en Peter Verburgt Vlaklanders, voor twee acteurs in een al voor verbouwing onttakelde schouwburg.

Titus Muizelaar (links) en Titus Tiel Groenestege wachten in Vlaklanders net zo intensief als de twee spelers in Becketts Wachten op Godot. Foto Lex de Meester

Een grondige verbouwing is in aantocht en op 1 september zwaait de slopersbol tegen de Stadsschouwburg Middelburg. Dit is een mooie aanleiding voor het Zeeland Nazomerfestival om het nu al onttakelde gebouw als locatie te kiezen voor Vlaklanders, een toneeltekst van Gerardjan Rijnders en Peter Verburgt.

Het stuk is geschreven voor twee oudere acteurs die een groot verlangen delen: samen een voorstelling maken die geen terugblik op hun indrukwekkende theaterverleden is, maar een stuk over het bewustzijn dat we „ons bevinden in een almaar uitdijend universum”. Rijnders schreef eerder met Snaren (2002) een stuk over de snaartheorie, waarvan tal van echo’s in deze nieuwe tekst weerklinken.

‘Mijne heren!’

Acteurs Titus Muizelaar en Titus Tiel Groenestege ontmoeten elkaar als per toeval op het podium. Daar blijven ze staan, statisch, op het voortoneel. Op de achtergrond speelt een jonge vrouw, Janna Adnak, stil spel. Helemaal aan het eind roept ze uit: „Mijne heren!” Dan zijn ze al weg. We kunnen denken aan Estragon en Vladmir uit Becketts Wachten op Godot, want deze twee spelers wachten net zo intensief. Maar niet op een teken van buitenaf, maar op hun eigen inzicht in een complexe filosofische vraagstelling: bestaat er misschien een vierde dimensie? Zweven we door een oneindige ruimte in een wereld die er wel is, maar die we niet kennen?

Op briljante wijze vertolkt het tweetal de tekst, humoristisch, onverwacht energiek ook. Slechts handgebaren en enkele stappen vormen de minimale dynamiek. Soms met cynisme, dan met weemoed beschouwen ze het theater. Als ze beseffen dat ze eens zullen verdwijnen in het lege heelal (maar is het heelal leeg?) dan krijgt hun optreden een verstilde ontroering. Een nadeel is dat de voorstelling is losgezongen van de Zeeuwse ziel van de locatie. Daarover wil je als toeschouwer meer weten.