Leerzaam pak slaag leidt de hockeymannen naar de titel

Mannen

Billy Bakker viel niet op maar was wel belangrijk bij de 4-2 zege van Nederland in de finale tegen België. „Het gaat om winnen.”

Foto Robin van Lonkhuijsen / ANP

Hard fluitend en druk zwaaiend met zijn stick staat Billy Bakker langs de zijlijn. Het staat 3-2 voor Nederland in de finale tegen België met nog slechts twee minuten te spelen, hij wil erin maar ploeggenoot Robbert Kemperman komt er niet uit. „Robbert kon niet meer lopen”, lacht Bakker na afloop. Dan scoort Mirco Pruyser de beslissende 4-2. Bakker springt in de armen van coach Max Caldas, trekt direct een sprint naar zijn juichende teamgenoten aan de andere zijlijn. „Ik wilde het per se meemaken. Dat gevoel, die ontlading. Daar werk je al die tijd zo hard voor. 4-2, dan weet je dat het klaar is. Dat kun je niet beschrijven.”

De Nederlandse hockeyers moesten diep gaan om in eigen huis de Europese titel van 2015 te prolongeren. Halverwege de spectaculaire finale leidde tegenstander België nog met 2-0 en leek een nieuwe nederlaag dichtbij. De 3-1 zeperd in de halve finale van de Spelen in Rio en de 5-0 afgang in de poulewedstrijd bij dit EK boden weinig reden tot optimisme. „België is beter dan Nederland”, zei de Duitse coach Stefan Kermas, die zijn team de strijd om de derde plaats met 4-2 zag verliezen van Engeland. „België zit in een chique hotel in Bloemendaal en Nederland in Novotel”, merkte oud-international Jacques Brinkman op voor de finale. Nieuwe verhoudingen in de hockeywereld? Niet dus.

„We moeten ze aanvliegen, die gasten”, schreeuwt Bakker terwijl hij vlak voor de wedstrijd zijn ploeggenoten omarmt bij de ‘huddle’. De ervaren middenvelder – 28 jaar, 161 interlands en 53 goals – weet wat er gevraagd wordt in finales. En dan ook nog een finale in zijn ‘eigen’ Wagener Stadion in Amstelveen. „Ik stond hier als jochie van tien of elf al op de tribune, te kijken naar Amsterdam in finale van de Europa Cup 2. Ik heb hier zoveel beleefd. En nu sta je hier zelf in een stadion vol publiek. Natuurlijk denk je daar vooraf over na. Dit is het mooiste wat je als hockeyer kunt meemaken.”

Boegbeeld net-niet-generatie

Last van druk? Zie Bakker ontspannen inwerken bij de warming-up. Een diepe zucht vlak voor het Wilhelmus, een paar woorden met aanvoerder Seve van Ass. De twee zijn samen met strafcornerspecialist Mink van der Weerden benoemd tot leiders van het vernieuwde Oranje, dat na de teleurstellende vierde plaats in Rio bij dit EK uit is op eerherstel.

Maar in de eerste helft lukt weinig tegen de sterke Belgen. Bakker is vooral bezig met teamgenoten aansturen, passje hier, een enkele loopactie naar voren. Net als hij even langs de kant staat, scoort België twee keer. „Zonde”, zegt de routinier bij een snel tv-interview in de rust.

Bakker is al jaren een boegbeeld van een generatie die meestal naast de hoofdprijs greep. Eind 2009 begonnen als international op rechtsbackpositie, twee jaar in een team met Teun de Nooijer. Maar een speler van vergelijkbare klasse komt zelfs in hockeygrootmacht Nederland niet op bestelling. Bakker werd van opkomende back tot een trefzekere spits, maar grote prijzen bleven uit. Na een verloren WK in 2014 (1-6 in de finale tegen Australië) verplaatste de toen nieuwe bondscoach Max Caldas hem naar het middenveld. Op EK-winst in 2015, na een matig toernooi, volgde de deceptie in Rio. Boegbeeld van een net-niet-generatie?

Als Oranje na rust het veld op komt, blijft Bakker druk praten. „Speel focking met je hart”, schreeuwde hij bij de openingswedstrijd van dit EK tegen Spanje. In de halve finale tegen Engeland zette hij zijn medespelers direct na de 1-0 op de juiste posities. Ook nu speelt hij een sleutelrol. Zelf iets verder naar voren spelend. „Om de Belgen te dwingen om met mij bezig te zijn, ik hoorde ze steeds praten.” En andere spelers zo neerzetten dat de Belgische ploeg geen kans kreeg op een uitbraak. „We hadden geleerd van de 5-0, we bleven bij elkaar.”

Finales leren spelen

Is het een buiksliding met doodsverachting op het middenveld waardoor de finale kantelt? De keiharde uithaal in de kruising waarmee Kemperman 2-1 maakt? ‘Met bloed, zweet en tranen’, klinkt bij de 2-2 van Pruyser. Voormalig straatvoetballertje Bakker geniet van de vaste beginhymne van zijn club Ajax. Feilloos stopt hij de strafcorner waaruit Van der Weerden Nederland op voorsprong zet. Na een innige omhelzing stuurt Bakker direct weer met felle gebaren het team aan. „Deze titel is mooier dan twee jaar geleden. We speelden nu meer aanvallend en we waren meer een team”, vertelt hij na afloop.

Zijn eigen rol in de wedstrijd, minder opvallend aan de bal maar o zo belangrijk buiten beeld? „Finales moet je leren spelen. Als je jong en onbevangen bent, wil je er bij een achterstand meteen invliegen en acties maken. Maar het belangrijkste is dat het team functioneert. In finales hoef je niet het mooiste hockey te spelen. Het gaat om winnen.”