Column

Trap

Met mijn moeder ging het goed, ze had de trap onder handen laten nemen door de vertrouwde klusjesman, een harde werker die wel melk maar geen suiker in de koffie wil. Het tapijt, waar ze de bloedvlekken van haar laatste val niet meer uit had gekregen, was dan eindelijk verwijderd. Het was weer gewoon een houten trap, met op iedere tree een groene punt antislip.

„Ik heb het voor jullie gedaan”, zei ze goeiig, „het huis is weer in waarde gestegen”.

Dat betwijfelde ik, maar daar bracht zij tegenin dat de thuiszorg tegen haar had gezegd dat ze nog nooit zo lekker van boven naar beneden was gelopen.

„En daarna hebben we samen de werkkast in de gang opgeruimd. Heerlijk. En jij?”

Ik zei dat ik de vaatwasser had ingeruimd, dat ik een brief had gepost en dat we helemaal gek werden van onze hypotheekadviseur die steeds weer nieuwe documenten wilde hebben.

Zij: „Ging je daarom een brief posten?”

Ik: „Ja.”

Daarna besprak ze het nieuws. In Velp maakte iedereen zich druk over de tijgermug, die was er weliswaar nog niet gesignaleerd, maar in Aalten wel dus dan kon je er donder op zeggen dat ze eraan kwamen, zeker als je je bedacht dat die insecten eigenlijk in Brazilië wonen en ze die afstand dus ook hadden afgelegd.

„In Velp is het heerlijk, voor ze. Overal stilstaand water.”

Daarna: „Zijn jullie al gestoken?”

Een ademtocht later ging het over politiek, ze zat met een schuin oog naar het ‘eierdebat’ in de Tweede Kamer te kijken. Ze keek naar politiek zoals ik naar een voetbalwedstrijd van Vitesse, vol afschuw en verbazing over wie ze nu weer allemaal hadden opgesteld. Van staatssecretaris Martijn van Dam had ze nog geen woord verstaan, maar dat kon ook aan haar gehoorapparaat liggen. Alexander Pechtold had ze gelukkig nog niet gezien, die noemde ze afwisselend de ‘slijmjurk’ of de ‘kwezel’, gevolgd door een welgemeend ‘bah’.

Dat deed ze dan voor mijn vader, die een leven lang een hardop beleden hekel aan D66 had gehad. Ach, als hij nog geleefd had was alles simpeler geweest.

„Die had gewoon eieren gegeten en zo’n tijgermug meteen doodgeslagen. Opgelost.”

Na een korte stilte: „Weet je waar papa heel blij mee zou zijn geweest? Dat ik het tapijt van de trap heb laten trekken. Hij zou het prachtig hebben gevonden, een goede investering.”

heeft op deze plek een wisselcolumn met Ellen Deckwitz.