Die ‘vleesetende’ wesp is eigenlijk een goeiige lobbes

In de zomer trekt de mens naar buiten en treft daar onwelkome andere soorten. Ze zoemen, steken of zuigen. Toch zijn die rotbeesten zo slecht nog niet. Vandaag: ode aan de hoornaar.

illustratie Tjarko van der Pol

Heb je ze vorig jaar gelezen, hoornaar? De nieuwsberichten op internet die spraken over ‘de vleesetende wespen’ die in Drenthe een groep fietsers aanvielen? Dat ging over jou.

Dat ‘vleesetend’ was natuurlijk om het extra spannend te laten klinken. Alsof je gretig grote hompen vlees uit onze armen hapt. Terwijl je in werkelijkheid alleen als larve nu en dan dierlijk voedsel snoept. Bijen, rupsen, spinnen, libellen. Zo kom je ook aan die ongure bijnaam: moordenaarswesp. Terwijl je als volwassene alleen maar het braaksel van de larven eet. Dat je een paard zou kunnen doden met een enkele steek: onzin. Waarschijnlijk is het vooral je omvang die ons angst inboezemt.

We maken je in de media soms groter dan je bent. Eigenlijk ben je over het algemeen een goeiige lobbes. Je bent veel minder agressief dan kleinere wespensoorten. Niet op zoek naar zoetigheid, en dus ook niet opdringerig tijdens onze zomerse terrasonderonsjes.

Liever houd je je op de achtergrond. Je bent niet dol op troep en zorgt ervoor dat de natuur op orde blijft door dode bijen en andere insecten op te ruimen.

Soms ga je je te buiten aan levende bijen: die steek je dood en vervolgens zuig je de honing uit hun maag. Over dat steken wil ik graag een hartig woordje met je spreken. Dat is niet prettig voor de bijen en ook niet voor mensen.

Waarom moest je nou toch dat fietstochtje in Drenthe verstoren? Zo wordt het lastig om je reputatie te herstellen.

De naaktslak is geen Beach Boy. Eerder een verlichte zenmeester

Heb je De GVR gelezen, van Roald Dahl? Een kinderboek over een vegetarische reus – ideaal leesvoer voor jou. Als jij je daardoor laat inspireren, kun je het nog ver schoppen. De Grote Vriendelijke Reuzenwesp, de held van ieder kind.