Column

Arm Ajax

Het is bij de Belastingdienst een grote kolerezooi. Onder leiding van onze chaotische staatssecretaris Eric Wiebes doet iedereen maar wat. Je mag blij zijn als je als Nederlandse onderdaan in deze tijd überhaupt nog een aangifte ontvangt. Daarbij heb ik begrepen dat je op je belastingformulier echt alles kunt invullen. Het wordt toch niet gecontroleerd. De mensen die dat goed konden zijn namelijk met een ruime premie vertrokken en genieten van een fantastisch pensioen.

Kosten? Meer dan 700 miljoen. Foutje van Wiebes, die geen idee had wat er allemaal op zijn amateuristisch geleide departement speelde. Je moet wel heel dom zijn wil je in deze tijd nog gepakt worden voor sjoemelen met je belastingaangifte.

Toch zijn er twee uilskuikens door de mand gevallen. BN’ers nog wel. Allereerst de beroemdste trambestuurder van ons land. Cootje Stompé, die wij vooral kennen als collega van Raymond van Barneveld. De darter dus. Co en zijn vrouw hebben volgens mevrouw Stompé meer dom gedaan dan expres gerommeld. Toen ik deze week het rechtbankverslag las, geloofde ik haar. Mijn gevoel zegt dat het wel goed komt met onze Co. Hij en zijn vrouw hebben hun trouwringen moeten verkopen om hun schulden te betalen. Dat is wel weer zielig.

Maar heel verrassend: wie er ook gepakt is, is onze ex-staatssecretaris Robin Linschoten, die volgens Robin Linschoten niet gesjoemeld had. Het was een fout van zijn boekhouder. Het gaat in zijn geval om iets met btw. Wel meer dan een tonnetje. Hoe dat kan? Die boekhouder! En een dommelende accountant natuurlijk. Volgens de officier van justitie is er gewoon met opzet gefraudeerd.

Het kan ook zijn dat zijn belastingaangifte er een beetje tussendoor geschoten is. Dat Robin geen tijd had. Ik keek op Wikipedia even op zijn bijbeunlijstje en dat is nog langer dan dat van Loek Hermans en Edje Nijpels samen. Zit gelukkig ook een schnabbeltje in de uitvaartbranche tussen. Een klusje voor de crematiekeizer Henry, de gevallen voorzitter van de liberalen? Zou mij niet verbazen. Wie wel?

En weet u wat nou zo raar is: die Co en zijn vrouw die geloof ik wel en die Linschoten geloof ik gewoon niet. Komt natuurlijk ook door zijn verleden. Eens een sjacheraar, altijd een sjacheraar. Hij is een van de besmette VVD’ers uit het rijtje Hooijmaijers en Jos van Rey. En eerlijk is eerlijk: het feit dat hij kort en krachtig in de raad van bestuur bij de DSB van Dirk Scheringa heeft gezeten, spreekt ook niet echt in zijn voordeel. Begrijp ook dat hij Dirk nog steeds te vuur en te zwaard verdedigt en dat hij zelfs een boek over Scheringa zijn onschuld wil gaan schrijven. Die bestseller wil ik graag lezen.

Ik hoop op een helder voorwoord van Frank de Grave, die ook ooit in die criminele organisatie werkzaam was. En ik zou het leuk vinden als onze integere informateur Gerrit Zalm als oud-werknemer het eerste exemplaar van dit boekwerkje in ontvangst wil nemen.

Robin Linschoten is zo’n stripfiguur die je steeds vergeet en die om de zoveel tijd toch weer even zijn kop boven het maaiveld uitsteekt omdat hij weer ergens heeft lopen klootviolen. Begrijp dat hij nu ridder te voet is. Op al zijn bezit is beslag gelegd. Zielig? Nee hoor.

Met Cootje heb ik wel een beetje medelijden, maar met die Linschoten dus niet. Ook niet als hij moet gaan zwerven en met een Daklozenkrant bij de supermarkt in zijn woonplaats Eemnes komt te staan? Nee! VVD’ers redden zich altijd wel. Er is altijd wel een vermogend vriendje.

En als hij echt ten einde raad is, dan zou ik, als ik hem was, naar het zunige boertje Marc Overmars gaan. Marc is de bulkende directeur van Ajax en die heeft, zoals u weet, niet alleen meer dan honderd miljoen in kas, maar het komend jaar niet zo veel te doen. Alle clubs moeten naast de gewone competitie door de week ergens in Europa voetballen, maar Ajax is heerlijk vrij. En dat hadden ze ook wel verdiend na zo’n succesvol seizoen. Even een sabbatical. Volgend jaar gaan ze weer werken. En Marc wil best wat financiële adviezen geven. En ook wel wat lenen als het moet. Anders gaat het toch maar naar de belasting.

En dat laatste is dan weer een grapje.