De jurken van mamma

Opnieuw Fotograaf Ad Nuis en auteur Arthur van den Boogaard maken een foto ‘opnieuw’ en belichten de tijd ertussen.

W.A. De Jong

Medisch maatschappelijk werker Sonja Oesterman (67, links) poseerde in de herfst van 1979 met haar enige zus Ella (70, hoofd hulpverlening) in de achtertuin van haar huis in Maassluis voor de camera van haar toenmalige man Will.

„Fotograferen was zijn hobby. Voor mamma’s verjaardag wilden wij een foto maken in haar oude Indische jurken. Onze ouders kenden elkaar van de Amsterdamse hbs. Mijn vader, geboren in Soerabaja, Nederlandse ouders, was vanuit Indië gekomen voor de middelbare school. Na zijn slagen ging hij terug. Jarenlang bestond hun liefde uit geschreven brieven. In 1935 vertrok mamma naar Indië en trouwden ze in Semarang. De oorlog was zwaar voor beiden: vader werkte aan de Birma-spoorlijn. Na een kort verblijf in Nederland bouwden ze op Java weer een bestaan op. Het was daar prettig, weinig schaarste. Mamma liet voor feestpartijen in de Nederlandse soos avondjurken maken. Twee daarvan gingen in 1958 mee in een motvrije dekenkist toen het gezin gedwongen naar Nederland terugkeerde. In Amsterdam begonnen mijn ouders wéér vanaf nul. Dat was zwaar, maar zij klaagden nooit. Net als zij leerden wij ons aan te passen. Mijn lagereschooltijd was een grijsgrauwe periode. Daarna werd het beter. Ella en ik wilden studeren. Maar we trouwden jong, zoals onze ouders dat graag zagen. Voor de foto droegen wij mamma’s jurken voor het eerst. De romantische uitstraling was conform de stijl van de destijds populaire fotograaf David Hamilton. Mamma was dolgelukkig met de foto. Zij leefde voor haar kinderen. Zelf woonde ik twee jaar later gescheiden van Will, ging de kinderzorg met hem delen én studeren. Ik kon mij niet langer aanpassen. Het was op. Voor het eerst koos ik voor mezelf. Dat ben ik daarna op cruciale momenten blijven doen.”

 
Foto’s: Ad Nuis