Recensie

Indiana Jones, maar dan met sterke vrouwen in de hoofdrol

Uncharted: The Lost Legacy Het vijfde deel in gameserie Uncharted oogt adembenemend, maar speelt als een snel tussendoortje.

Vijanden in het visueel spectaculaire Uncharted: The Lost Legacy zijn nog steeds buitengewoon dom: ze zijn makkelijk één voor één uit te schakelen. Beeld Naughty Dog

Films slagen er vrijwel nooit in om een game goed na te boosten, maar games kunnen wel fantastisch films nadoen. Het beste equivalent van de Hollywoodactiefilm in de gamewereld is de Uncharted-reeks op de Playstation. Van het voorgaande deel, Uncharted 4: A Thief’s End, werden er 9,3 miljoen verkocht, de op drie na best verkochte game op de PS4 tot nu toe. Het nieuwste deel in de serie Uncharted: The Lost Legacy verschijnt deze woensdag.

De gameserie, begonnen in 2007 op de Playstation 3, haalt veel inspiratie uit films als Indiana Jones en National Treasure. Als schatzoeker ga je op zoek naar een verborgen artefact, terwijl lieden met dubieuze motieven je op de hielen zitten. De games volgen het recept van de vlotte actiefilm: exotische locaties, vrolijke kwinkslagen, spectaculaire scènes, schurken die overal opduiken en af en toe een deus ex machina.

Waar je de eerste vier games met Nathan Drake speelde (een bijdehante variant van Indiana Jones), speel je dit keer met Chloe Frazer, we zagen haar eerder als bijrol in Uncharted 2. Samen met huurling Nadine Ross ga je in India op zoek naar de slagtand van de Hindoestaanse god Ganesha, een religieus artefact van grote waarde. De belangrijkste personages zijn dus twee sterke vrouwen – vooral buddy Nadine is atletisch, inclusief stevige spierballen. Dat past in de trend waarin zowel Hollywood (Wonder Woman) als gamestudio’s (Horizon Zero Dawn) vaker de hoofdrol aan een sterke vrouw geven. Chloe en Nadine praten tijdens de game af en toe over seksisme. Nadine: „Een man wilde mijn huurlingenleger niet meer contracteren toen hij er achter kwam dat ik de leiding had. Ik heb zijn beide benen gebroken.” De antagonist is militieleider Asav die de slagtand wilt verkopen om zijn burgeroorlog te financieren.

Wat volgt is een spannende zoektocht naar het artefact in de bergketen van West-Ghats, in het zuiden van India.

De trailer van Uncharted: The Lost Legacy.

Zoals gebruikelijk in deze serie ziet Uncharted er grafisch adembenemend uit. Tussen de rotsen ontdek je prachtige, verborgen heiligdommen. Metershoge watervallen kletteren neer in blauwe meren, natte rotsen glinsteren in het zonlicht. Als je je een weg baant door een grot voel je de dampigheid bijna door het tv-scherm.

De besturing is ook zo soepel als we gewend zijn van de serie. Makkelijk slinger je met je touw van rots naar rots en ook klimmen, schieten en vechten gebeurt vloeiend. Tijdens de spectaculaire momenten, zoals een achtervolging door een Indiaas dorpje, heb je telkens precies genoeg controle over Chloe om het zowel uitdagend als visueel verbluffend te houden.

Helaas is aan de mindere kanten van de serie niets gedaan. De vijanden zijn nog steeds buitengewoon dom: als je één vijand hebt uitgeschakeld start de rest compleet verspreid de zoektocht, zodat het makkelijk is om ze één voor één uit te schakelen. Zelfs in een verder verlate vallei zien ze je pas als je tot enkele meters genaderd bent. De puzzels in het spel zijn nog steeds niet erg uitdagend. In alles voelt Uncharted: The Lost Legacy uiteindelijk als een lekker tussendoortje waar je na tien á twaalf uurtjes doorheen bent.