Column

De weg naar succes? Sta om vier uur op!

NRC-redacteur wil slimmer werken. Deze week: de wonderochtend.

Illustratie Stella Smienk

Het kan ook een voordeel zijn als de gordijnen in je slaapkamer met roede en al naar beneden zijn komen zeilen. Zodra de zon opkomt wordt het nu licht in mijn kamer. Dat maakt het gemakkelijker om vroeg op te staan. En dat heb ik nodig deze week.

Ik doe mee aan Recharge5, een online programma dat me „naar de toppen van mijn energie” belooft te brengen. Daarvoor moet ik gedurende vijf dagen zo’n beetje alle goede gewoontes ter wereld inzetten. Gezond eten, sporten, ontspannen, prioriteiten stellen, regelmatig korte pauzes nemen, geen alcohol, vlees, melk, eieren, gluten of bewerkt zout tot me nemen, vanaf half negen ‘s avonds geen beeldschermen meer en om half tien naar bed. En, o ja, vergeet vooral niet mindful te ademen.

Tot mijn opluchting doe ik een paar dingen al. Maar één gewoonte wordt echt een uitdaging: ik moet ’s ochtends een half uur eerder opstaan. Zonder te snoozen. Zodat ik tijd heb voor yoga, mediteren en het rustig wegkauwen van een ontbijt van super foods.

Nu ben ik een ochtendmens. Maar geen heel vroeg ochtendmens. Ik ben dan ook trots als ik de eerste dag om zes uur meteen uit mijn bed stap. Ik wil mijn kinderen verslaan met vroeg wakker worden en genoeg tijd hebben voor het ochtendritueel.

Maar als ik tijdens mijn werkdag steeds vermoeider word, begin ik te twijfelen of dit allemaal wel zo’n goed idee is. Waarom was ik ook alweer zo vroeg opgestaan? Voor yoga en mediteren? Ik houd van de rust die dat brengt, maar die had ik al. Toen ik sliep.

Ik heb meer motivatie nodig en pak Miracle Morning erbij. Zo’n overenthousiast Amerikaans boek dat Je Hele Leven Gaat Verbeteren en een wereldwijde gemeenschap van volgers heeft. Deze mensen zetten hun wekker een uur eerder (minstens) en werken dan een serie goede gewoontes af.

Niemand die me stoort. Geen mail, geen appjes, geen collega’s die willen overleggen

Het geheim is dat je voor je ‘wonderochtend’ allemaal activiteiten moet bedenken waar je zo blij van wordt dat je niet kunt wachten tot je uit bed mag stappen. Zoals op je verjaardag toen je nog een kind was. Dat gevoel dat er ballonnen en slingers zijn. En cadeaus…

Het werkt! De volgende ochtend doe ik een korte versie van de yoga en meditatie van Recharge5, gevolgd door pilates – iets waar ik al drie jaar geen tijd meer voor had. Daarna vijf minuten dansen, vijf minuten lezen en vijf minuten schrijven. Tot slot slurp ik een spinazie-smoothie naar binnen terwijl ik luister naar positieve bevestigingen van wijlen zelfhulpgoeroe Napoleon Hill. „Ik bevind me op het pad naar overvloed.” Yay!

De klok slaat zeven en ik ben lyrisch. Ik heb deze ochtend van alles gedaan waar ik normaal niet aan toekom. Niemand die me stoort. Geen mail, geen appjes, geen collega’s die willen overleggen.

Ik krijg een visioen. Wat als ik iedere dag om vijf uur zou opstaan? Of zelfs om vier? Ik zou een boek kunnen schrijven. Nee wacht, een complete serie. Al mijn achterstallige administratie zou ik wegwerken, inclusief e-mails. Die duizenden digitale foto’s ordenen. En nog veel meer.

Maar ik ben nog maar net op mijn werk als ik instort. De schrijver van Miracle Morning beweert dat je de positieve energie van het ochtendritueel de hele dag vasthoudt. Bij mij is het al ruim voor de lunch op. Ik ploeter me door mijn taken heen. Mijn plan om ’s avonds te sporten (onderdeel van Recharge5 – dat overigens in tegenstelling tot Miracle Morning een wetenschappelijk onderbouwde slaaptijd van zeven, liefst acht uur adviseert) schrap ik meteen.

Na een week ben ik kapot. Met mijn laatste krachten neem ik me voor om het experiment nog een keertje te doen. Maar voor nu sta ik nog maar één keer vroeg op. Ik ga een boor lenen en monteer om zes uur ’s ochtends – sorry buren – mijn gordijnroede weer. Om daarna lekker lang te slapen.

Ben jij op voordat de hanen kraaien? Deel je tips hieronder. Voor meer columns van Ykje Vriesinga, zie nrc.nl/watwerkt