De tien van Trump

Vanuit Princeton, New Jersey, schrijft over wat haar opvalt. Vandaag: Trump als stressfactor en de troost van die emmer ijs in de koelkast.

Illustratie Eliane Gerrits

Donald Trump mag dan slecht nieuws zijn voor Amerika en de rest van de wereld, hij is goed nieuws voor psychotherapeuten, fitnessinstructeurs en diëtisten. Uit pure stress hebben vele Amerikanen zich het afgelopen halfjaar namelijk tonnetjerond gegeten.

Zoals de freshmen 15 verwijst naar de vijftien pond die studenten aankomen van alle pasta, pizza en snoep in hun eerste jaar op de universiteit – hier in Princeton is er zelfs een ongelimiteerd maaltijdplan zodat je de hele dag kunt dooreten – zo spreekt men nu van de „tien pond van Trump”.

Althans dat was de stand tot voor kort. Ik weet zeker dat met het drama van de afgelopen week velen troost hebben gezocht in een dubbele cheeseburger of een pizza met extra peperoni, en zo minstens een pond overgewicht hebben toegevoegd.

Het spervuur aan nieuws is ook niet meer bij te houden. Journalisten verlangen terug naar de tijd dat de nieuwscyclus nog 24 uur duurde. Late-night hosts smeken om verlossing. Hun moppentrommel is leeg. Afgelopen week werd alom benoemd als de slechtste week voor Trump. Maar dit hebben we al zo vaak meegemaakt. De website Politico zette voor het gemak de tien weken (van de dertig) op een rij die eerder deze titel verdienden, van het ontslag van de FBI-directeur tot de gesprekken met de Russen. Bij ieder nieuw dieptepunt zoeken vele Amerikanen vertroosting in de koelkast, waar een emmer roomijs staat te wachten.

Regelmatig schrik ik wakker om het laatste nieuws te checken

Een bevriende therapeut herkent de toegenomen angst bij haar cliënten. Ze kan de vraag om hulp nauwelijks bijhouden. „Velen voelen zich als een kind dat in huis leeft met een onvoorspelbare en kwaadwillende ouder”, zegt zij. „Dan durf je niet rustig te gaan slapen. Stress geeft controleverlies, wat leidt tot angst, slaaptekort, alcoholconsumptie, roken en slecht eten.”

Ook ik kan Trump niet loslaten. Regelmatig schrik ik wakker om het laatste nieuws te checken en tref huisgenoten die hetzelfde doen. Heb je die laatste tweet al gelezen? Ik durf voor mijn gemoedsrust CNN niet meer aan te zetten. Voor ik het weet grijp ik weer naar een stuk Hollandse oude kaas dat hier voor woekerprijzen in de supermarkt ligt.

Gelukkig lijdt ook de president onder zijn zelf opgeroepen stress. Volgens de berichten is Trump eveneens zo’n tien pond aangekomen. Er moeten de nodige vette hapjes voor hem klaarstaan in de keuken van het Witte Huis. En alleen hij krijgt twee bolletjes ijs bij de taart – het exclusieve privilege voor de machtigste man ter wereld. Als ik hem weer eens rood aangelopen zie fulmineren, vraag ik me af hoe lang zijn hart dit alles volhoudt.

Er zit maar een ding op: een nieuwe en gezonde lifestyle. Wij hebben een aantal radicale maatregelen genomen. Onze eigen ‘Tien van Trump’. Op de koelkastdeur ter afschrikking een foto van een golfende Trump met duidelijk overgewicht. Maar één bolletje ijs per keer. Geen steaks. Geen wijn. Geen kabeltelevisie. Geen Twitter. Niet meer dan een keer per dag je favoriete nieuwssite checken. Als de stress toch te hoog is, even aan Obama denken (Barack of Michelle naar keuze). Vermijd te allen tijde het T-woord. En bovenal: alle aandacht op 2020 en daarna. Ik meld u wanneer de tien van Trump er weer af zijn.

Reacties naar pdejong@ias.edu.